www.FxPedia.com

 
       
آريان فاركس پديا
شاخص‌های اقتصادی ایالات متحده آمریکا

نرخ تخفیف

نرخ بهره به مؤسسات واجد شرایط سپرده‌گذاری هنگامی‌که بودجه‌های کوتاه‌مدت از بانک فدرال ایالات متحده از طریق برنامه «پنجره تخفیف» می‌گیرند، تعلق می‌گیرد. افزایش نرخ بهره معمولاً منجر به افزایش تقاضا برای دلار می‌شود چراکه هنگامی‌که نرخ بهره افزایش می‌یابد، سرمایه‌گذاران انتظار بازده بالاتری را دارند.

 به منظور دسترسی به منابع مالی از طریق پنجره تخفیف، وام‌گیرندگان باید وثیقه‌ای را که ارزش آن از نظر بانک فدرال کافی تلقی شود، فراهم کنند. علی‌رغم این ضرورت، برخی از ناظران، پنجره تخفیف را معادل «وام‌های اعتبار توسعه‌یافته» می‌دانند که فقط توسط مؤسسات سپرده‌گذاری که قادر به کسب منابع مالی کوتاه‌مدت از طریق راه‌های دیگر هستند، استفاده می‌شود. درحالی‌که این، هدف پنجره تخفیف نیست، با وجود این مسأله، این اتهام بر آن وارد است و روندی رو به رشد در میان نهادهای مالی برای جلوگیری از استفاده از این برنامه وجود دارد. در واقع پنجره تخفیف، یک ابزار سیاست پولی است (معمولاً توسط بانک‌های مرکزی کنترل می‌شود) که اجازه می‌دهد مؤسسات واجد شرایط در مواجه‌شدن با کمبود موقت نقدینگی ناشی از اختلالات داخلی و خارجی، به صورت کوتاه‌مدت، از بانک مرکزی پول قرض بگیرند.

از آنجاکه بانک فدرال نرخ بهره را تنظیم می‌کند، مهم است که به آن، به‌عنوان یک بینش از برنامه‌های پولی کوتاه‌مدت بانک فدرال توجه ویژه داشته باشیم؛ برای مثال کاهش در نرخ تخفیف، نشانه‌ای روشن است که بانک فدرال می‌خواهد نرخ بهره پایین باشد، درحالی‌که افزایش در نرخ تخفیف، نشان‌دهنده این است که بانک فدرال می‌خواهد نرخ بهره بالا باشد؛

به طور نمونه، بانک مرکزی حفظ نرخ تخفیف را در 50 تا 100 امتیاز بالای نرخ هدف بودجه فدرال نگه می‌دارد اما بسته به شرایط اقتصادی کنونی، این اختلاف می‌تواند تغییر کند.

نرخ هدف وجوه فدرال

نرخ بهره‌ای است که بانک فدرال از مؤسسات سپرده‌پذیر می‌خواهد تا دیگر مؤسسات را به قرض پول بر اساس معاملات شبانه ملزم کند؛ درحالی‌که بانک مرکزی به طور مستقیم، نرخ وجوه فدرال شبانه را تنظیم نمی‌کند، این بانک از توانایی خود برای کنترل عرضه پول به منظور تأثیرگذاری روی این نرخ وام استفاده می‌کند. افزایش در نرخ بهره معمولاً منجر به افزایش تقاضا برای دلار می‌شود چراکه سرمایه‌گذاران می‌توانند هنگامی‌که نرخ بهره افزایش می‌یابد، بازده بالاتری را انتظار داشته باشند. وقتی گزارش‌های خبری بیان می‌کنند که بانک فدرال، نرخ بهره را کاهش یا افزایش داده است، این نرخ هدف وجوه فدرال است که به آن مراجعه می‌کنند. پس از آن بانک مرکزی به تنظیم نرخ شبانه بودجه فدرال واقعی توسط مدیریت عرضه پول اقدام می‌کند که این امر از طریق عملیات بازار آزاد فدرال (FOMC) هدایت می‌شود.

یکی از راه‌هایی که بانک مرکزی می‌تواند عرضه پول را کنترل کند از طریق مقررات لازم برای همه ‌مؤسسات مالی برای حفظ سپرده در یک بانک فدرال رزرو است. این سپرده‌ها منابعی هستند که مؤسسات مالی از آن برای وام‌دهی شبانه بین خودشان برای مطابقت‌داشتن با الزامات فدرال رزرو استفاده می‌کنند. با این حال، پول موجود در بانک مرکزی برای مقاصد بانکی دیگر قابل استفاده نیست. این بدین معناست که وقتی بودجه در سپرده‌های بانک مرکزی گذاشته می‌شود، آنها به طور مؤثر از سیستم بانکی برداشت می‌شوند.

این امر، بانک فدرال را قادر می‌سازد تا سیاست‌های پولی خود را سختگیرانه‌تر کند و به‌سادگی با افزایش مقدار ذخیره، باعث فشار رو به بالا بر روی نرخ بهره شود. به عبارت دیگر، اگر بانک فدرال بخواهد نرخ وجوه فدرال افزایش یابد، افزایش ذخیره موجودی مؤسسات مالی، عرضه پول در سیستم بانکی ایالات متحده را کاهش می‌دهد و این به افزایش تقاضا برای سرمایه منجر می‌شود که همواره به افزایش در نرخ وام شبانه منتهی می‌شود. سایر نرخ‌های بهره تجاری مانند نرخ اصلی نیز بر این اساس افزایش می‌یابند؛ در مقابل، بانک مرکزی می‌تواند سیاست‌های پولی را از طریق کاهش مقدار ذخیره تسهیل کند که موجب افزایش نقدینگی در سیستم بانکی می‌شود.

نرخ اصلی

نرخی است که مشتریان مقدم مؤسسات وام‌دهنده باید پرداخت کنند. از آنجاکه این مشتریان حداقل ریسک را عرضه می‌کنند، وام‌دهندگان می‌توانند بهترین نرخ بهره را به آنها ارائه دهند. افزایش نرخ بهره معمولاً به افزایش تقاضا برای دلار منجر می‌شود چراکه سرمایه‌گذاران می‌توانند وقتی نرخ بهره افزایش می‌یابد، بازده بالاتری را انتظار داشته باشند.

نرخ اصلی در پاسخ به تغییرات در نرخ وجوه فدرال (نرخی که در آن بانک‌ها وجوهی را به هم قرض می‌دهند) نوسان می‌کنند و به طور معمول 3 درصد امتیاز بالاتر از نرخ اعتبارات فدرال است. نرخ اصلی یک نرخ تجاری است که بانک‌ها آن را برای عموم تبلیغ می‌کنند و سایر نرخ‌های بهره، از قبیل وام‌های مسکن و وام خودرو، بر اساس نرخ اصلی هستند و اغلب به عنوان «نرخ اصلی مازاد» درصدی معین است. از آنجا که این نرخ‌ها برای مشتریان تجاری تبلیغ می‌شود، بانک‌های بزرگ به طور معمول نرخ‌های بسیار شبیهی را به منظور حفظ توان رقابتی ارائه می‌دهند.
 

اسپرد TED

اسپرد، تفاوت بین نرخ بهره صورت‌حساب خزانه‌داری سه‌ماهه و نرخ سه‌ماهه LIBOR را نشان می‌دهد.

صورت‌حساب خزانه‌داری به صورت یک بدهی کوتاه‌مدت است که توسط دولت ایالات متحده پشتیبانی می‌شود. در مورد صورت‌حساب خزانه‌داری سه‌ماهه، دولت آمریکا موظف است تا مقدار کامل قیمت اصلی (اصل) را همراه با بهره به‌دست‌آمده در نرخ بهره (بازده) بازپرداخت کند. نرخ LIBOR - یا نرخ پیشنهادی بین بانکی لندن - نرخ بهره پیشنهادشده روی وام‌های نامطمئن معامله‌شده از طریق بازار بین بانکی لندن است و معیاری از نرخ بهره مورد استفاده برای تعیین میزان نرخ تجاری به شمار می‌رود.

در اصل، اسپرد (TED) اختلاف بین صورت‌حساب‌های خزانه‌داری سه‌ماهه قراردادهای فیوچرز و سه‌ماهه فیوچرز یورو/ دلار است و به این علت این شاخص با حرف «T» به نمایندگی از صورت‌حساب‌های خزانه‌داری و «ED» یورو/ دلار نامگذاری شده است. هنگامی‌که بازار بورس شیکاگو معاملات آتی یورو/ دلار را متوقف کرد، این شاخص برای اندازه‌گیری اسپرد بین صورت‌حساب‌های خزانه‌داری و نرخ LIBOR تغییر خواهد یافت.

ارزش اسپرد (TED) به‌عنوان یک شاخص اقتصادی، در تأثیری که با توجه به سطح ریسک اعتباری در اقتصاد ایجاد می‌کند، نهفته است. صورت‌حساب‌های خزانه‌داری (T-Bills)، از آنجاکه توسط دولت ایالات متحده حمایت می‌شود، به‌عنوان نزدیک‌ترین ابزار بدون ریسک ممکن در نظر گرفته می‌شود و با ریسک اعتباری مرتبط با بانک‌های تجاری که با نرخ LIBOR نشان داده می‌شوند، متفاوت است. وقتی که اسپرد افزایش پیدا می‌کند، نشانه آن است که وام‌دهندگان از عدم پرداخت قرض‌ها احساس خطر می‌کنند؛ قرض‌هایی که از طریق وام‌های بازار بین بانکی ایجاد شده و در حال افزایش است؛ بنابراین، وام‌دهندگان به وجود این احساس خطر بازده بیشتری را طالب هستند.

شاخص قیمت مسکن (HPI)

شاخص قیمت مسکن ایالات متحده (HPI) یک گزارش سه‌ماهه است که نشان‌دهنده تغییرات قیمت برای دارایی‌های تک‌خانواده است که در طول دوره گزارش یا دوباره فروخته شده باشد. با ادغام‌کردن این اطلاعات در یک گزارش واحد شاخص قیمت مسکن ایالات‌ متحده (HPI) ارزیابی از قیمت کنونی خانه و روند قیمت ممکن و ارزش اموال را ارائه می‌دهد.

 دفتر تصدی نظارت مسکن فدرال ایالات متحده (OFHEO)، شاخص قیمت مسکن ایالات متحده (HPI) را برای همه ‌خانه‌های شخصی فروخته‌شده و یا دوباره معامله‌شده و رهن‌شده از طریق Fannie Mae یا Freddie Mac را تولید و چاپ می‌کند . به‌وسیله ثبت مدارکی که به سال 1975 بر می‌گردد، شاخص قیمت مسکن ایالات متحده مروری بر تغییرات قیمت خانه در سراسر هر منطقه در ایالات متحده را ارائه می‌دهد

مخارج مصرف شخصی (PCE)

مخارج مصرف شخصی (PCE) که توسط دفتر فعالیت‌های اقتصادی جمع‌آوری می‌شود، شاخص ترسیم تغییر در هزینه‌های خانوار از جمله خدمات، کالاهای بادوام و غیربادوام است. این آمار، بخشی از اطلاعات کلی جمع‌آوری شده برای محاسبه تولید ناخالص داخلی(GDP) کل کشور است. افزایش در PCE – که بسیار شبیه به افزایش در تولید ناخالص داخلی است - نشان‌دهنده اقتصاد رو به رشد است. همانطورکه اقتصاد کشوری رشد می‌کند، به طور معمول به افزایش تقاضا برای ارز کشور منجر می‌شود، چراکه سرمایه‌گذاران ارز بیشتری را از کشور‌های با قابلیت بالا در قیمت اقتصادهای ضعیف‌تر خریداری می‌کنند.

در نگاه اول، ممکن است به نظر برسد شاخص مخارج مصرف شخصی همان اطلاعات شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) را ارائه می‌دهد - در حقیقت هر دو به‌وسیله دفتر فعالیت‌های اقتصادی محاسبه می‌شوند و هر دو دیدی نسبت به هزینه‌های مصرف‌کننده را ارائه می‌دهند- اما تمایز مهمی‌ میان این دو وجود دارد. به‌طورکلی PCE تغییرات در هزینه‌های خانوار را تعیین می‌کند، درحالی‌که شاخص تورم مصرف‌کننده - که به طور خاص برای اندازه‌گیری اثرات تورم مورد استفاده قرار می‌گیرد - شاخصی را بر اساس تعریف سبد کالا تولید می‌کند. این شاخص تفاوت در هزینه‌های این سبد کالاست که وقتی از دوره‌ای به دوره دیگر مقایسه می‌شود، اثر تورم روی قدرت خرید خانوار را نشان می‌دهد.
 

متوسط دستمزدهای ساعتی

 گزارش ماهیانه‌ای است که جزئیات شرایط کارگران غیرکشاورز را - که دستمزد ساعتی می‌گیرند - نشان می‌دهد. این داده‌ها شامل تعداد کارگران، ساعات کار و حقوق کل است. دستمزد ساعتی متوسط، مقیاس مهمی است؛ چراکه وضوح بیشتری را در سطح اشتغال ایالات متحده و هزینه‌های کارگران فراهم می‌کند. هر ماه دفتر آمار کار، 150،000 کسب‌وکار و سازمان‌های دولتی را بررسی می‌کند و گزارش دستمزد ساعتی را یک هفته پس از پایان ماه تولید می‌کند.

مانند سایر گزارش‌های کارگری، کاهش در تعداد افراد شاغل و یا کاهش در درآمدهای کلی به‌عنوان یک شاخص منفی اقتصادی دیده می‌شود و این به‌طور معمول به تقاضای کمتری برای کالاها و خدمات منجر می‌شود. این تقاضای پایین‌تر ممکن است زیان‌های شغلی بیشتری را باعث شود، چراکه کارفرمایان با کاهش تقاضا برای محصولات خود سروکار دارند و بنابراین به بدترشدن وضعیت فرصت‌های شغلی دامن می‌زنند.

به این واقعیت، کارگران شاغلی را که نسبت به ادامه شغل خود خوش‌بین نیستند و به کاهش هزینه‌های خود به منظور افزایش پس‌انداز برای ازدست‌دادن شغل خود تمایل دارند، نیز اضافه کنید. این رفتار، هزینه‌های مصرف‌کننده را بیشتر کاهش می‌دهد و می‌تواند باعث اخراج کارگران بیشتری شود.
 

بازده اوراق قرضه

میانگین بازده در بازار ثانویه برای اوراق قرضه خزانه‌داری است. اوراق قرضه 30 ساله - که به آن اوراق قرضه بلند‌مدت یا به اختصار T-bond گفته می‌شود- دارای طولانی‌ترین سررسید در بین سایر اوراق قرضه خزانه‌داری دولت آمریکاست.

بازار ثانویه اوراق قرضه، خریدوفروش اوراق قرضه قبل از تاریخ سررسید آنها را تسهیل می‌کند. سفته‌بازان شرکت‌کننده در این بازار با این ریسک مواجه هستند که ارزش آینده اوراق قرضه، تحت تأثیر تغییرات نرخ بهره - که شایع‌ترین عامل تأثیرگذار است- قرار گیرد. وقتی که نرخ بهره افزایش می‌یابد، اوراق قرضه جدید بازده بالاتری را به منظور رقابت با سایر گزینه‌های سرمایه‌گذاری پرداخت می‌کنند؛ این بدان معنی است که اوراق قرضه صادرشده پیش از افزایش نرخ بهره و پرداخت بازده پایین‌تر از اوراق قرضه صادرشده جدید، در حال حاضر ارزش کمتری نسبت به اوراق قرضه جدید دارند. این حقیقت در قیمت اوراق بهادار در حال معامله منعکس می‌شود. از آنجاکه اوراق قرضه و نرخ بهره رابطه معکوسی دارند، دلالان اوراق قرضه توجه بسیار زیادی به تغییر در نرخ بهره دارند.

منحنی بازده

این منحنی، بازده ابزار درآمد ثابت گوناگون را نشان می دهد. شکل منحنی رابطه بین بازده مورد انتظار و زمان سر رسید را نشان می دهد. در کانادا ،نرخ بانکی نرخ مرجع برای نرخهای بهره کوتا ه مدت بوده و عایدی ها ی صدوراوراق قرضه داخلی باعث تغییرات نرخ بانکی می شود.بازده اوراق قرضه بر پایه مدت زمان اوراق قرضه (یعنی بر اساس زمان سر رسید) و همچنین اعتبار صادر کننده آن می باشد. به منظور جذب سرمایه گذاران ، صادرکنندگان اوراق قرضه غیر دولتی باید بازده بالاتری را پیشنهاد دهند چراکه این اوراق ریسک بیشتری نسبت به اوراق قرضه با پشتوانه دولتی دارند و سرمایه گذاران انتظار نوعی حق بیمه در ازای پذیرش این ریسک اضافی را دارند.همچنین اوراق قرضه بلند مدت در معرض خطر از دست دادن ارزش خود از طریق کاهش اسپرد نقدینگی هستند. این اصطلاح اشاره به اختلاف بین بازده و نرخ بهره کوتاه مدت دارد. همانطور که نرخ بهره افزایش پیدا می کند، بازده یک اوراق قرضه ارزش کمتری پیدا می کند چراکه به اندازه کافی بالا نمی باشد که نرخ بهره در حال افزایش را جبران کند ، که موجب کاهش ارزش واقعی بازده میشود. اگر نرخ بهره کوتاه مدت تا بالای منحنی بازده افزایش پیدا کند، در واقع سرمایه گذار دارای یک اسپرد نقدینگی منفی هستند.

منحنی بازده نرمال

اصطلاح منحنی بازده "نرمال" منحنی می باشد که به صورت مقعر به سمت بالا می باشد. این نشان دهنده افزایش بازده (محور طولها) بر حسب افزایش زمان سرسید (محور عرضها) می باشد. این مطابق نظریه APT است که می گوید هرچقدر مدت سر رسید طولانی تر باشد، بازده افزایش می یابد. این رویکرد باعث تشویق سرمایه گذارانی که مایل به نگه داشتن پول خود در اوراق قرضه بلند مدت با وجود افزایش خطراتی که پیشتر گفته شد، می باشند.

منحنی مسطح

یک منحنی بازده مسطح وقتی بوجود می آید که اساسا بازده برای تمامی سر رسیدها یکسان باشد. این نشان می دهد که سرمایه گذاران حاضر به پذیرش بازده روی ابزارهای بلند مدت هستند .این ابزارها شامل حق کارمزد بالاتری از بازده کوتاه مدت فعلی نمی باشند. سرمایه گذاران فقط در صورتی این را می پذیرند که احساس کنند که اقتصاد ظرفیت کمی برای رشد و احتمال کمی در افزایش نرخ بهره کوتاه مدت خواهد داشت.

منحنی بازده معکوس

منحنی بازده معکوس که دامنه آن شیب نزولی در طول زمان دارد نشان دهنده یک چشم انداز منفی برای بازار در آینده هست و می تواند بر شروع رکود اقتصادی طولانی مدت و یا بحران اقتصادی دلالت داشته باشد. منحنی بازده معکوس بدبینی بیشتری را در دراز مدت نسبت به منحنی مسطح به همراه دارد -- تا آنجا که در واقع بازده اوراق قرضه دراز مدت کمتر از بازده کوتاه مدت (اسپرد نقدینگی منفی) قرار می گیرد. این امر بدین مفهوم است که سرمایه گذاران با اعتقاد به این که بازده به طور چشمگیری در مواجهه با بدتر شدن اقتصاد پایین می آید، مایل به سرمایه گذاری در نرخ جاری هستند.

منحنی خمیده

یک منحنی خمیده هنگامی رخ میدهد که هر دو بازده کوتاه و بلند مدت با هم برابر باشند، اما بازده میان مدت بالاتر باشد .این می تواند نشان دهنده این باشد که ممکن است اقتصاد وارد دوره ای از رشد شده باشد اما انتظار نمی رود این رشد برای دراز مدت پابر جا باشد.

تولید ناخالص داخلی

تولید ناخالص داخلی ارزش کل همه کالاها و خدمات تولید شده در داخل مرزهای یک کشور بخصوص برای یک مدت زمان معین می باشد. هر چیز تولید شده در کشور بدون توجه به ملیت یا کارگران درگیر یا مالکیت شرکت های تولید کالا برای محاسبه تولید ناخالص داخلی استفاده می شود – به طور خلاصه، اگر در درون مرزهای کشور تولید شده باشد، به عنوان بخشی از تولید ناخالص داخلی محاسبه می شود. این نمودار درصد تغییرات در تولید ناخالص داخلی را از سه ماهه قبل را نشان می دهد.

افزایش در تولید ناخالص داخلی به عنوان یک شاخص مثبت ارزیابی می شود که نشان میدهد اقتصاد در حال رشد می باشد.این امر معمولاً منجر به افزایش تقاضا برای دلار می شود و می تواند به عنوان افزایش ارزش این ارز در بازار مشاهده شود. هنگامی که ارزش تولید کشور افزایش می یابد، آنگاه یک افزایش مشابه در نیروی کار و به احتمال زیاد به اشتغال بیشتر و درآمد بالاتر منتج میشود.

با این وجود یکسری کاستی ها در این فرض وجود دارد، چراکه کار داوطلبانه و همچنین کار انجام شده در اقتصاد زیر زمینی در محاسبات اصلی تولید ناخالص داخلی لحاظ نمی شود. در این مورد، کار انجام شده "به صورت زیر میزی" یا تبادلات برای سایر کالاها و خدمات قسمتی از نتیجه تولید ناخالص داخلی نمی باشد.

تولید ناخالص داخلی واقعی در مقابل تولید ناخالص داخلی اسمی

هنگامی که ارزش کالا و خدمات در یک بازه زمانی با بازه زمانی دیگر مقایسه می شود، تغییرات در نرخ تورم می تواند به اختلاف بین نتایج چندگانه تولید ناخالص داخلی منجر شود. به منظور روشن شدن این مطلب که آیا تورم در آن لحاظ شده است یا نه، اقتصاددانان از واژه تولید ناخالص داخلی واقعی برای نشان دادن نتایج تولید ناخالص داخلی که بر اساس تورم تنظیم شده است استفاده می کنند. این مقداری می باشد که به بهترین وجه اقتصاددانان قادر می سازد که تعیین کنند که آیا اقتصاد در یک بازه زمانی افزایش داشته است یا کاهش .
ارقام تولید ناخالص داخلی که با تورم تنظیم نشده اند ، معمولا به عنوان میزان تولید ناخالص داخلی اسمی یا تولید ناخالص داخلی دلار رایج شناخته می شوند.

حقوق غیر کشاورزی

گزارش حقوق غیرکشاورزی (NFP) یکی از ارزیابی‌های مختلف از روند اشتغال ارائه‌شده توسط دفتر آمار کار ایالات متحده است. ارقام اشتغال قوی نشانه‌ای از یک اقتصاد قوی است و این معمولاً به ادامه تقاضا برای دلار منجر می‌شود. حقوق غیرکشاورزی شامل کارگرانی که به طور فعال در ایالات متحده شاغل هستند به غیر از افراد زیر است:

  افراد شاغل در مزارع و خانه های خصوصی
  افراد شاغل در سازمان های غیر انتفاعی
  کارکنان دولت

به عنوان یک شاخص اقتصادی، همه گزارش‌های کار به‌طور بسیار دقیقی توسط سرمایه‌گذاران دنبال می‌شود. با حذف آمار اشتغال کشاورزی، اشتغال بدون سود، و اشتغال دولتی، گزارش حقوق غیرکشاورزی بر بخش تولید کارخانه‌ای و ساخت‌وساز تولید کالاهای بادوام متمرکز است. این نشان‌دهنده 75 - 80 درصد از نیروی کار ایالات متحده است و باعث می‌شود شاخص حقوق غیرکشاورزی (NFP) مقیاس کلیدی از اشتغال باشد.
علاوه بر ارائه یک تعداد از کارگرانی که در حال حاضر شاغل هستند، شاخص حقوق غیرکشاورزی (NFP)، برآوردی متوسط از تعداد ساعات کار و میانگین درآمد ساعتی و هفتگی را برای همه کارکنان غیرکشاورزی ارائه می‌دهد.
 

نرخ اشتغال

گزارش ماهیانه اداره آمار کار ایالات متحده با جزئیاتی است که بر اساس اطلاعات یک نظرسنجی از حدود 150،000 کسب‌وکار مختلف و آژانس‌های دولتی تولید می‌شود. نتایج، افراد شاغل، ساعات کار و درآمد آنها را در برمی‌گیرد.

از آنجاکه فقدان شغل معمولاً توسط کاهش تقاضا برای کالاها و خدمات ایجاد می‌شود، افزایش بیکاری به عنوان یک شاخص منفی دیده می‌شود. تأثیر واضح افزایش بیکاری، کاهش هزینه‌های مصرف‌کننده است؛ چراکه مزایای بیکاری، دستمزد کارگران را به طور کامل پوشش نمی‌دهد و بنابراین واکنش فوری خانواده‌های آسیب‌دیده، کاهش در هزینه‌هاست. به این موضوع این واقعیت را نیز اضافه کنید که کارگرانی که در حال حاضر شاغل هستند اما احساس آسیب‌پذیری نسبت به ادامه شغل خود دارند، به طور معمول هزینه‌های خود را به منظور افزایش پس‌انداز برای زمان ازدست‌دادن شغل کاهش می‌دهند. این عمل هزینه‌های مصرف‌کننده را بیشتر کاهش می‌دهد و در واقع می‌تواند موجب تحریک در اخراج کارکنان شود.

نرخ بیکاری

نرخ بیکاری توسط دفتر آمار کار ایالات متحده منتشر می‌شود و درصد کارگران واجد شرایط را که در حال حاضر شاغل نیستند اما به طور جدی به دنبال کار هستند، محاسبه می‌کند. افزایش بیکاری نشانه منفی برجسته‌شدن احتمال کاهش هزینه‌های مصرف‌کننده است. یک دوره طولانی‌مدت از بیکاری رو به افزایش، ممکن است به رکود اقتصادی منجر شود.

آمارها از قبیل درآمد متوسط و تعداد مشاغل جدید ایجادشده در طول دوره در این گزارش لحاظ می‌شوند و این به تحلیلگران کمک می‌کند تا در حال توسعه‌بودن این روند را تعیین کنند. این نتایج همچنین در بخش صنعت ارائه می‌شود؛ بنابراین، این امکان وجود دارد که ارزیابی از مناطقی مانند تولیدات کارخانه‌ای و استخراج از معادن را در مقایسه با میانگین ملی داشته باشیم.

مدعیان اولیه بیمه بیکاری

تعداد مدعیان جدید ثبت‌شده توسط مردم برای دریافت مزایای بیکاری است. این آمار بازخورد بسیار مستقیمی‌ بر تعداد افرادی که تازه بیکار شده‌اند، ارائه می‌دهد. وقتی مدعیان اولیه - یا به عبارتی مردمی ‌که برای اولین بار خواستار مزایای بیکاری شده‌اند - افزایش می‌یابند، این نشانه‌ای بسیار قوی از تضعیف اقتصاد است. اگر تعداد متقاضیان اولیه در مقایسه با دوره قبلی کاهش پیدا کنند، این نشان می‌دهد که اقتصاد در حال ایجاد مشاغل بیشتری بوده و اقتصاد در حال رشد است.

ارقام اشتغال توسط سرمایه‌گذاران از نزدیک دنبال می‌شوند. یک اقتصاد در حال گسترش تقاضای بیشتری را برای ارز کشور ایجاد می‌کند و این اغلب به افزایش ارزش ارز منجر می‌شود.

شروع مسکن سازی

گزارش شروع مسکن‌سازی تعداد خانه‌های خصوصی تازه‌ای را نشان می‌دهد که شروع به ساخت‌وساز آنها در طول دوره گزارش‌دهی آغاز شده است. گزارش شروع مسکن‌سازی به‌عنوان یکی از شاخص‌های دقیق سلامت کلی اقتصاد شناخته می‌شود و همچنین اطلاعات زیادی در مورد سطح ضریب اطمینان عمومی‌ برای آینده اقتصادی خودشان را ارائه می‌دهد.

خانه‌های جدید به احتمال زیاد بزرگترین سرمایه‌گذاری افراد خواهد بود و بیشتر خریداران خانه جدید، به وام‌های بلندمدت به منظور خرید خانه‌های خود نیاز دارند. اگر شاخص شروع مسکن‌سازی در حال افزایش باشد، این نشانه‌ای مطمئن است که پول کافی در نظام مالی برای بودجه طرح‌های توسعه جدید وجود دارد. همچنین نشان می‌دهد که مردم ضریب اطمینان لازم برای دریافت وام‌های مسکن دارند؛ چراکه آنها احساس می‌کنند قادر به حفظ پرداخت مورد نیاز هستند.

از سوی دیگر، اگر شاخص شروع مسکن‌سازی کاهش داشته باشد، نشان‌دهنده کاهش تقاضا برای خانه‌های جدید است و این معمولاً به عنوان یک نشانه - یا تأیید - کاهش رشد اقتصادی تفسیر می‌شود. صنعت مسکن، یکی از بزرگترین کارفرمایان مستقیم کشور است و همچنین از بسیاری از صنایع که به فروش خانه‌ها برای رونق کسب‌وکارشان احتیاج دارند، پیشتیبانی می‌کند؛ بنابراین همیشه نگرانی در مورد افت شاخص شروع مسکن‌سازی وجود دارد.
 

خرده فروشی

بازخورد هزینه های مصرف کننده را ارائه می دهد و یکی از اولین گزارشهای فروش موجود در هر ماه می باشد. تنها به طور انحصاری هزینه کالاهای مصرفی را دنبال می کند و شامل هزینه های خدمات از قبیل مراقبت های بهداشتی و آموزش و پرورش نمی شود. افزایش شاخص خرده فروشی دارای اثر مثبت بر روی ارز می باشد چراکه رشد اقتصاد کشور را نشان می دهد.

گزارش خرده فروشی بدون در نظر گرفتن نرخ تورم منتشر می شود ، بنابراین برای دریافت اندازه درست تغییر واقعی هزینه های خرده فروشی ، شما باید نرخ تورم را نیز در نظر بگیرید. تغییرات قابل ملاحظه در گزارش خرده فروشی حتی پس از انتشار آن غیر معمول نمی باشد چراکه تدوین اطلاعات دقیق و کامل داده های خرده فروشی می تواند بسیار دشوار باشد.
 

شاخص خرده فروشی اصلی

گزارش خرده فروشی اصلی همان اطلاعات گزارش خرده فروشی را ارائه می دهد، اما تعمداً شامل هزینه های مربوط به وسایل نقلیه از جمله فروش اتومبیل های جدید و خرید بنزین نمی شود. افزایش میزان خرده فروشی اصلی دارای یک اثر مثبت روی دلار می باشد و رشد اقتصادی را نشان می دهد.

گزارش خرده فروشی بدون در نظر گرفتن نرخ نورم منتشر می شود ، بنابراین برای دریافت اندازه درست تغییر واقعی هزینه های خرده فروشی ، شما باید نرخ تورم را نیز در نظر بگیرید. تغییرات قابل ملاحظه در گزارش خرده فروشی حتی پس از انتشار آن غیر معمول نمی باشد چراکه تدوین اطلاعات دقیق و کامل داده های خرده فروشی می تواند بسیار دشوار باشد.

شاخص تورم مصرف کننده (CPI) به عنوان یکی از موثر ترین شاخص ها برای نشان دادن وضعیت فعلی تورم در اقتصاد می باشد. اگر اقتصاد در حال رشد باشد تورم اجتناب ناپذیر اشت ، اما نرخ تورم بیش از 2 درصد به طور کلی مخرب می باشد چراکه نشان دهنده تضعیف قدرت خرید دلار می باشد. هنگامی که تورم بالا باعث نگرانی می شود، سرمایه گذاران ارز را به منظور جستجوی سایر گزینه های سرمایه گذاری رها می کنند بنابراین باعث کاهش تقاضا برای دلار در بازار ارز می شوند.

شاخص تورم مصرف کننده (CPI) یک تجزیه و تحلیل از سطح مخارج مصرف کننده برای خرید یک مجموعه از سبد کالاها و خدمات می باشد و بر اساس مقدار شاخص شروع از 100 ارزیابی می شود. اگر شاخص تورم مصرف کننده برای دوره جاری 112 باشد ، نشان دهنده این است که در حال حاضر برای خرید سبد کالا 12 درصد بیشتر از زمانی که شاخص 100 بود باید پرداخت شود. با مقایسه داده های ماهانه شاخص تورم مصرف کننده ، شما به آسانی می توانید تغییرات در قدرت خرید مصرف کننده از ماهی به ماه دیگر را تشخیص دهید.

شاخص تورم مصرف کننده اصلی

شاخص تورم مصرف کننده اصلی درست مشابه شاخص تورم مصرف کننده محاسبه می شود، اما اقلام با نوسانات بالا -- مانند انرژی و مواد غذایی – را در محاسبه لحاظ نمی کنند. از آنجا که این محصولات نسبت به نوسانات قیمت به طور چشمگیری آسیب پذیر هستند ، می توانند به یک انحراف در محاسبه شاخص تورم مصرف کننده منجر شوند. به همین دلیل ، شاخص تورم مصرف کننده اصلی در اندازه گیری دقیق تر تورم لحاظ می شود.

شاخص قیمت تولید کننده (PPI) تغییر در قیمت هایی را که تولید کننده برای محصولات خود ماه به ماه دریافت می کند را تعیین می کند. یک شاخص قیمت تولید کننده (PPI) در حال افزایش به عنوان یک شاخص رشد مثبت دیده می شود که اغلب به تقاضای بالاتری یرای دلار منجر می شود.

همانند شاخص قیمت فروش، شاخص قیمت تولید کننده (PPI)، شاخص قیمت جاری را با یک مقدار پایه به ارزش 100 مقایسه می کند -- این بدان معنی است که مقدار شاخص قیمت تولید کننده(PPI)115، 15 درصد بالاتر از مقدار پایه اصلی است. داده ها با استفاده از نظرسنجی های بخش های مختلف از جمله تولید ، کشاورزی ، معدن و خدمات شهری تعیین می شوند.
افزایش شاخص قیمت تولید کننده (PPI)، افزایش ظرفیت مصرف کنندگان برای خرید کالا را نشان می دهد. بنابراین ، افزایش شاخص قیمت تولید کننده (PPI) در یک تورم و سطح رشد قابل قبول، نشان دهنده توسعه سالم اقتصادی می باشد و این امر منجر به افزایش تقاضا برای دلار می شود. تولید کنندگان همچنان می توانند اهداف فروش و تولید را دنبال کنند و این نشان دهنده ادامه دار بودن سطوح اشتغال می باشد. با این حال ، افزایش شاخص قیمت تولید کننده (PPI) که بیش از سطح رشد قابل قبول باشد می تواند نشانه ای از رخنه کردن تورم در اقتصاد باشد.

شاخص قیمت تولید کننده (PPI) اصلی بر اساس شاخص قیمت تولید کننده می باشد ولی اقلام پر نوسان نظیر انرژی و مواد غذایی را که می تواند ارقام PPI را دچار تحریف کنند را شامل نمی شود. همچنین باید توجه داشته باشید که گزارش شاخص قیمت تولید کننده اولین گزارش اندازه گیری تورم قابل دسترس در هر ماه می باشد، بنابراین، این شاخص معمولا به طور موشکافانه ای دنبال می شود چراکه سرمایه گذاران به دنبال نشانه های فشار تورمی هستند که می تواند باعث تغییر نرخ بهره شود.

شاخص قیمت مصرف کننده سالانه نسبی _ تاثیر بالا

شاخص تورم مصرف کننده (CPI) به عنوان یکی از موثر ترین شاخص ها برای نشان دادن وضعیت فعلی تورم در اقتصاد می باشد. اگر اقتصاد در حال رشد باشد تورم اجتناب ناپذیر اشت ، اما نرخ تورم بیش از 2 درصد به طور کلی مخرب می باشد چراکه نشان دهنده تضعیف قدرت خرید دلار می باشد. هنگامی که تورم بالا باعث نگرانی می شود، سرمایه گذاران ارز را به منظور جستجوی سایر گزینه های سرمایه گذاری رها می کنند بنابراین باعث کاهش تقاضا برای دلار در بازار ارز می شوند.

شاخص تورم مصرف کننده (CPI) یک تجزیه و تحلیل از سطح مخارج مصرف کننده برای خرید یک مجموعه از سبد کالاها و خدمات می باشد و بر اساس مقدار شاخص شروع از 100 ارزیابی می شود. اگر شاخص تورم مصرف کننده برای دوره جاری 112 باشد ، نشان دهنده این است که در حال حاضر برای خرید سبد کالا 12 درصد بیشتر از زمانی که شاخص 100 بود باید پرداخت شود. با مقایسه داده های ماهانه شاخص تورم مصرف کننده ، شما به آسانی می توانید تغییرات در قدرت خرید مصرف کننده از ماهی به ماه دیگر را تشخیص دهید.
 

شاخص تولیدات صنعتی (IPI)

تغییرات ماهیانه در تولید برای بخش‌های عمده صنعتی را نشان می‌دهد و از 100 بیان می‌شود. 2002 سال پایه جاری را نشان می‌دهد و شاخص کمتر از 100 بدین معنی است که شاخص تولیدات صنعتی (IPI) کمتر از بازه زمانی پایه اصلی هستند، در حالی‌که شاخص بالاتر از 100، نشان‌دهنده رشد است. شاخص تولیدات صنعتی (IPI)، هر ماه توسط فدرال رزرو منتشر می‌شود و به‌عنوان اندازه‌گیری ظرفیت نرخ بهره‌برداری در تولیدات کارخانه‌ای، معدن و بخش‌های الکتریکی و گازی استفاده می‌شود. تولیدات کارخانه‌ای بیشترین اطلاعات ورودی این گزارش است.

شاخص تولیدات صنعتی (IPI) همگام با چرخه کسب‌وکار است و فشارسنج دقیق از اشتغال تولید، درآمد متوسط و درآمد شخصی در نظر گرفته شده است. افزایش ماه به ماه شاخص تولیدات صنعتی (IPI) نشان می‌دهد که شرکت‌ها در صنعت به‌خوبی عمل می‌کنند و این امر، بازار را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با این حال، از آنجاکه شاخص تولیدات صنعتی (IPI) تنها جنبه‌های محدودی از اقتصاد را پوشش می‌دهد، آن را به‌عنوان شاخصی با تأثیر بالا نمی‌شناسند.

شاخص خرید مدیران (PMI)

بخشی از گزارش مؤسسه مدیریت عرضه (ISM) است و از مقیاس پایه 50 برای نشان‌دادن تغییرات در رشد صنعت تولیدات کارخانه‌ای استفاده می‌کند. شاخص کمتر از 50 به معنای صنعت در حال انقباض از دوره پایه اصلی است، درحالی‌که شاخص بیش از 50، نشان‌دهنده رشد اقتصادی است. نتایج در جهت به حساب‌آوردن تغییرات فصلی در صنعت تنظیم می‌شوند.

موسسه مدیریت عرضه (ISM)به عنوان دقیق ترین معیار تولید کارخانه کلی در نظر گرفته می شود _ اطلاعات در مورد سفارشات جدید به طور ویژه یک روشنگری می باشد چراکه فعالیتهای تولیدی برای بازه زمانی آینده را برجسته می کند. در حالی که به اندازه شاخص تورم مصرف کننده برای تشخیص تورم، مفید نمی باشد اما موسسه مدیریت عرضه (ISM) هنوز هم به عنوان یکی از شاخص های کلیدی فشارهای ناشی از تورم در اقتصاد در نظر گرفته می شود. به همین دلایل ، این گزارش بسیار مورد انتظار می باشد.

تراز تجاری

گزارش تراز تجاری ارزش کل واردات و ارزش کل صادرات برای دوره گزارش را مقایسه می‌کند. مقدار منفی نشان می‌دهد که کالاها بیشتر صادر شده‌اند تا وارد (کسری تجاری)؛ برعکس، تراز تجاری مثبت بدان معنی است که صادرات بیشتر از واردات (مازاد تجاری) بوده است. این گزارش توسط سرمایه‌گذاران ارز برای تعیین میزان تقاضا برای دلار استفاده می‌شود. در مورد مازاد تجاری و یا کسری تجاریِ در حال کاهش از ماه قبل، به طور طبیعی کشورهای واردکننده کالا باید ارز خود را به ارز داخلی کشور صادرشونده تبدیل کنند. این مسأله، به افزایش تقاضا برای پول داخلی و بنابراین افزایش ارزش آن منجر می‌شود.

در مورد کسری تجاری و یا مازاد تجاریِ در حال کاهش، کشور واردکننده باید ارز خود را به ارز خارجی کشوری که از آنها در حال خرید کالا هستند، تبدیل کنند. این امر، به افزایش عرضه پول داخلی در بازار ارز منجر می‌‌شود که می‌تواند موجب از دست‌دادن پول داخلی در مقابل ارزش ارزهای دیگر شود.

حساب جاری

حساب جاری نشان می دهد کل جریان سرمایه جدید به یک کشور است. این شاخص به عنوان تراز تجاری کل (صادرات منهای واردات) ، به علاوه پرداخت خالص درآمد (بهره و سود سهام) ، به علاوه تمامی انتقالات یک سویه (کمک خارجی ، مالیات و هدایای یک طرفه) محاسبه می شود.

اگر عدد به دست آمده مثبت باشد ، یک مازاد حساب جاری نشان می دهد ؛ و یک مقدار منفی کسری حساب جاری را بیان می کند. توجه داشته باشید که کسری بودجه نشان می دهد که از طریق صادرات و سایر نقل و انتقالات سرمایه بیشتری از کشور خارج شده است تا به کشور وارد شود.

سیستم سرمایه بین المللی خزانه داری

این گزارش هر ماه ایجاد می‌شود و نشان‌دهنده اختلاف، میان اوراق بهادار بلندمدت خریداری‌شده توسط سرمایه‌گذاران ایالات متحده، و اوراق بهادار بلندمدت ایالات متحده خریداری‌شده توسط سرمایه‌گذاران خارجی است. هنگامی ‌که مقدار سرمایه‌گذاری خارجی افزایش می‌یابد، این امر به افزایش تقاضا برای دلار آمریکا در بازار ارز منجر می‌شود. معامله‌گران ارز توجه بسیاری به این مقیاس دارند؛ از آنجا که این گزارش بر الزامات تبدیل واحد پول فوری ایجاد بینش می‌کند، اگر میزان سرمایه‌گذاری خارجی در ایالات متحده در حال افزایش باشد، آنگاه این احتمال وجود دارد که تقاضا برای دلار آمریکا در بازار ارز نیز افزایش یابد.

گزارش سیستم سرمایه بین‌المللی خزانه‌داری بینش مؤثری از ضریب اطمینان سرمایه‌گذاران در اقتصاد ایالات متحده فراهم می‌کند. اگر دلارهای سرمایه‌گذاری‌شده از کشور خارج شوند، این نشانه روشنی از عدم اعتمادبه‌نفس در سرمایه‌گذاری بلندمدت در اوراق بهادار ایالات متحده است. افزایش خالص ورود دلارهای سرمایه‌گذاری شده به ایالات متحده نیز نشان‌دهنده سطح رو به رشد اعتمادبه‌نفس است.

ظرفیت پالایشگاه

گزارش ظرفیت پالایشگاه، یکی از چندین گزارش در مورد استفاده از بنزین تولیدشده توسط اداره اطلاعات انرژی و مصرف آن است که ظرفیت‌های کلی هفتگی پالایشگاه‌های ایالت متحده را نشان می‌دهد؛ پالایشگاه‌هایی که می‌توانند نفت خام را به بنزین و سایر مصرف‌کننده نفتی تبدیل کنند.

گزارش ظرفیت پالایشگاه وسیله‌ای برای حفظ موجودی داخلی است؛ اگر کاهش سطوح موجودی به کاهش عرضه منجر شود، می‌توان انتظار داشت که قیمت انرژی افزایش یابد. افزایش هزینه‌های انرژی - هر چیزی؛ از بنزین برای خودروها تا سوخت حرارتی برای اجاق خانه‌ها - می‌تواند موجب تورم شود که دولت‌ها غالباً با کاهش نرخ بهره با آن مقابله می‌کنند. کاهش نرخ بهره باعث می‌شود دلار جاذبه خود را از دست دهد؛ چراکه بازده سرمایه‌گذاری با کاهش نرخ بهره کاهش می‌یابد.

اوراق قرضه AAA شرکت مودی

«اوراق قرضه AAA شرکت مودی» یک اوراق قرضه سرمایه‌گذاری متشکل از تمامی ‌صادرکنندگان اوراق قرضه هستند که توسط شرکت مودی با درجه AAA امتیازبندی شده‌اند. این بالاترین امتیاز اختصاصی شرکت مودی هنگام ارزیابی اوراق قرضه شرکت‌ها و یا دولت است. شرکت مودی، صادرکنندگان اوراق قرضه را با توجه به این احتمال که آنها قادر به داشتن شرایط الزامی ‌بدهی اوراق قرضه هستند، رتبه‌بندی می‌کنند و رتبه «درجه سرمایه‌گذاری» را به عنوان بالاترین رده، و به دنبال آن «درجه سوداگرانه» را به‌کار می‌برند. رتبه AAA بالاترین امتیازی است که در رده کلاس درجه سرمایه‌گذاری وجود دارد.

شرکت مودی، سرویس اعتباری بسیار مقبولی بر اساس تحقیقات مستقل از شرکت‌های بزرگ، با تخصص در ارزش‌گذاری اوراق قرضه صادرشده توسط شرکت‌های خصوصی است. این شرکت، همچنین اوراق قرضه صادرشده توسط دولت‌های شهری را ارزش‌گذاری می‌کند. اوراق قرضه شرکتی AAA متشکل از سررسید اوراق قرضه 20 تا 30 ساله است.

اوراق قرضه با سررسید کمتر از 20 سال - یا آنهایی که تنزل رتبه پیدا کرده‌اند - از این شاخص حذف می‌شوند و تحلیلگران اغلب مراقب تغییرات اقلام فهرست‌شده در اوراق قرضه هستند و به آنهایی که دچار کاهش درجه می‌شوند، توجه می‌کنند. از آنجا که شرکت‌ها و حتی دولت‌ها می‌توانند خود را در حال دست و پا زدن در اقتصاد ضعیف بیابند، این اطلاعات می‌تواند نگرش مؤثری نسبت به سلامت کلی اقتصاد به دست دهد.

اوراق قرضه BAA شرکتی مودی

اوراق قرضه شرکت مودی، اوراق قرضه سرمایه‌گذاری متشکل از همه شرکت‌هایی هستند که توسط شرکت مودی با BAA امتیازبندی شده‌اند. BBB کمترین امتیاز در بین بالاترین درجات در رده «درجه سرمایه‌گذاری» است و هر رتبه‌ای زیر این رتبه به درجه سوداگرانه یا اصطلاحاً «بی‌ارزش» تنزل پیدا می‌کند.
 

 

Copyright © 2010 of AryanGroup® - all rights reserved.     Main Page     About FXPedia