www.FxPedia.com

 
       

شاخص های اقتصادی انگلستان 


متوسط شاخص شبانه پوند

متوسط شاخص شبانة پوند (SONIA)، متوسط نرخ‌های بهرة مطالبه‌شده برای همة وام‌های بدون تضمین است که توسط شرکت‌کننده‌های بازار در بازار شبانة لندن گزارش می‌شود. این شاخص، تنها برای معاملاتی با حداقل 25 میلیون پوند محاسبه می‌شود. SONIA ابتدا توسط انجمن دلالان بازارهای عمده‌فروش (WMBA) در سال 1997 معرفی شد. SONIA، شاخص اصلی برای توسعة معاملات پایاپای ارز شاخص شبانه به شمار می‌رود. این شکل از موافقت‌نامة مبادلات ارزی، ابزار بسیار مشهوری برای نرخ معامله به صورت تأمینی است؛ یعنی هدف از انجام آن کسب سود در بازار سرمایه نیست بلکه هدف صرفاً به حداقل‌رساندن ضرر‌های احتمالی ناشی از نوسانات قیمتی است که مؤسسه‌های اقتصادی، دادوستدهای تأمینی با سرمایه‌های بالا و مدیران پورتفولیو (اوراق بهادار جمع‌آوری شده)، از آن استفاده می‌کنند.

معاملة پایاپای ارز، توافقی است که به موجب آن طرفین موافقت می‌کنند تا تبادلات (swap) بهرة متعلّقه روی یک مقدار در نظر گرفته‌شده (سرمایة اصلی)، در عوضِ توافق روی نرخ بهرة ثابت برای یک دوره زمانی مشخص باشد. هر کدام از طرفین به‌عنوان یک پایه (leg) محسوب می‌شوند که یکی از پایه‌ها محدود به عایدی بازار شناور می‌شود (از قبیل SONIA)، در حالی که پایة دیگر طبق همان نرخی که توافق شده است عمل می‌کند؛ برای مثال، مدیر پورتفولیو ممکن است موافق باشد که به صورت بهرة متعلقه روی 25 میلیون پوند مبادله کند تا اینکه بخواهد به صورت عایدی به دست‌آمدة حاصل از بهرة ثابت شاخص شبانه پوند برای یک دورة نه‌ماهه عمل کند. این بدان معناست که مدیر پورتفولیو (فروشنده) طبق پایة ثابت مبادله عمل کند، درحالی‌که طرف دیگر معامله (خریدار) طبق پایة شناور که وابسته به SONIA است نیز عمل می‌کند. اگر تا پایان قرارداد، مبالغی که خریدار به صورت بهرة منظم دریافت می‌کند از مبلغ ثابت پرداخت‌شده به فروشنده بیشتر باشد، خریدار به سود رسیده است در‌حالی‌که اگر خریدار مبلغی کمتر از مبلغ ثابت پرداخت‌شده به فروشنده (مدیر پورتفولیو) دریافت کند، در اینجا متضرر شده است؛ بنابراین در این مثال، خریدار با شرط اینکه عایدی‌ای که بر اساس SONIA است باید بیش از مبلغ پرداخت‌شده در طول قرارداد باشد، وارد معامله می‌شود. در یک مبادله، این بسیار مهم است که سرمایة اصلی دست به دست نگشته باشد. طرفین مبادله به‌سادگی توافق می‌کنند که نرخ بهرة مشخصی را برای معامله در نظر بگیرند. واردشدن به موافقت‌نامة مبادلات ارزى، نگهدارندة سرمایه را قادر می‌سازد تا عایدی سرمایة مورد نظر را تضمین کند. به خریدار معاملات سلف ارز پیشنهاد می‌شود که از اختلاف بین پایة ثابت و شناور بدون انجام هیچ‌گونه ریسکی سود به دست آورد.

نرخ رسمی بانکی

نرخ رسمی ‌بانکی، نرخ واحد مرکزی سیاست پولی بانک انگلستان و بهرة پرداخت‌شده توسط مؤسسات مالی است که از بانک قرض می‌گیرند. با تغییر این نرخ بانک می‌تواند بر روی نرخ‌های بهرة دیگر به منظور نگه‌داشتن تورم در حد 2% تأثیر بگذارد. به دنبال نشستی دربارة هدف‌های تورم که توسط دولت انگلستان و از طریق رئیس خزانه‌داری پیگیری می‌شود، تصمیمات نرخ بهره از سوی کمیتة سیاستگذاری پولی بانک گرفته می‌شود؛ مانند نرخ بهرة رایج. تغییرات نرخ بهره به‌وضوح نشان می‌دهد که بانک انگلستان تمایل دارد خود، نرخ‌های بهره را در اختیار بگیرد.کاهش نرخ بانکی نشان می‌دهد که بانک به‌دنبال دیدگاهی وسیع برای اقتصاد کشور بوده، امیدوار است که با در دسترس قراردادن هر چه راحت‌تر سرمایه باعث ترغیب در هزینه‌ها شود. با کاهش هزینة پول قرض‌گرفته‌شده در بازارهای شبانه، مؤسسات وام‌دهنده می‌توانند نرخ بهرة وام‌های بازرگانی خود را برای کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان پایین آورند. برعکس، اگر بانک انگلستان بخواهد فشار تورم را مهار کند، لازم می‌داند که نرخ بهره را افزایش دهد و بدین‌وسیله قرض‌گرفتن پول از لحاظ مالی سنگین‌تر تمام می‌شود. بازارهای ارز در حال حاضر آمادگی لازم برای تغییر در نرخ بهره بانکی را دارد و در این میان ارز پوند بیشترین تأثیر را از این تغییرات انجام‌شده توسط بانک انگلستان می‌پذیرد. همانطورکه نرخ بهره بالا می‌رود، به همان نسبت تقاضا برای ارز پوند بیشتر می‌شود، زیرا سرمایه‌گذاران مطمئن هستند که می‌توانند راحت‌تر از پس عودت دادن آن نسبت به دیگر ارز‌ها برآیند. بر عکس این امر نیز صادق است؛ یعنی هنگامی که نرخ بهره کاهش می‌یابد در این حالت سرمایه‌گذاران تمایل دارند که از میزان سهام ارز پوند خود کاسته، آن را عرضه کنند که این عرضه‌ها باعث می‌شود تا از ارزش ارز پوند کاسته شود.

نرخ پیشنهادی بین بانکی لندن

نرخ پیشنهادی بین بانکی لندن (LIBOR)، متوسط نرخ بهره برای وام‌های شبانه در سیستم بانکی لندن است. LIBOR، بزرگترین بازار نرخ بهره در سطح جهان است و نرخ مبنایی برای دیگر نرخ‌های بهره در سیستم بانکی انگلستان به شمار می‌رود. لندن بی‌شک سرآمدترین بازار نرخ بهره در جهان است که باعث شده LIBOR، مبنای استاندارد برای تنظیم‌کردن دیگر نرخ‌های بهره، قرار گیرد. فرآورده‌های مالی از قبیل FRA‌ها و وام‌هایی با نرخ شناور شامل نرخ‌های بهرة متغیر مربوط به رهن اغلب نسبت به LIBOR قیمت‌گذاری می‌شوند. FRA در واقع اوراق بهادار مالی‌ای - بر اساس اوراق مشتقه - هستند و در آن یک طرف (خریدار یا قرض‌گیرنده) توافق می‌کند تا یک نرخ بهره ثابت به طرف دیگر قرارداد (فروشنده یا قرض‌دهنده) پرداخت کند. نرخ ثابت، مقدار توافقی (طبق سرمایة اصلی که نزد فروشنده FRA نگه داشته شده است) نیز است. در عوضِ این پول، خریدار مقدار توافقی‌ای به‌عنوان سود از فروشنده FRA - بسته به نرخ مرجع شناور که در اینجا همان نرخ LIBOR است - نیز دریافت می‌کند. LIBOR همچنین به عنوان نرخ مرجع برای بسیاری از ارزهای اصلی جهانی شامل دلار آمریکا، کانادا، نیوزلند و استرالیا و همچنین پوند، یورو، فرانک سوئیس، ین ژاپن، کرون سوئد، کرون دانمارک به شمار می‌رود. ساعت 11 هر روزِ کاری در انگلیس، انجمن بانکی انگلستان (BBA) نرخ جاری LIBOR شبانه را منتشر می‌کند که این کار بر اساس بررسی‌های انجام‌شده روی شرکت‌کنندگان در بازار شبانة قبلی است. همچنین (BBA) نرخ‌های LIBOR پیشنهادشده برای سپرده‌هایی با سررسید 3 ماهه، 6 ماهه و یکساله را تعیین می‌کند.

منحنی بازده

منحنی بازده ، بازده ابزارهای درآمد ثابت را طرح‌ریزی می‌کند. شکل منحنی، رابطه بین بازده مورد انتظار و زمان سررسید را نشان می‌دهد. بازده اوراق قرضه بر اساس مدت زمان آن (مثلاً زمان سررسید) و قابل اعتباربودن صادر‌کننده است. به منظور جذب سرمایه‌گذاران، اوراق قرضه بلندمدت باید بازده بالاتری داشته باشند چراکه خطر از دست‌دادن ارزش آنها از طریق کاهش اسپرد نقدینگی وجود دارد.

اسپرد نقدینگی تفاوت بین بازده اوراق قرضه و نرخ بهره کوتاه‌مدت است. هنگامی‌که نرخ بهره افزایش می‌یابد، بازده اوراق قرضه، ارزش کمتری پیدا می‌کند چراکه آنقدر بالاست که افزایش نرخ بهره را جبران کند؛ بنابراین موجب کاهش ارزش واقعی بازده می‌شود. اگر نرخ بهره کوتاه‌مدت از منحنی بازده بالاتر رود، در واقع سرمایه‌گذار یک اسپرد نقدینگی منفی دارد.

منحنی بازده عادی

اصطلاح «منحنی بازده عادی» به منحنی‌ای گفته می‌شود که به صورت مقعر به سمت بالا انحنا دارد. این، افزایش در بازده (محور افقی)، وقتی زمان سررسید (محور عمودی) افزایش می‌یابد، را نشان می‌دهد. این امر از نظریه APT پیروی می‌کند؛ نظریه‌ای که بیان می‌دارد هرچه قدر زمان سررسید طولانی‌تر باشد، بازده بالاتر است. این امر سرمایه‌گذاران را به نگاه داشتن پول خود در اوراق قرضه بلندمدت، با وجود افزایش خطرات که پیشتر گفته شد، ‌ترقیب می‌کند.

منحنی مسطح

یک منحنی بازده مسطح، وقتی به‌ وجود می‌آید که اساساً بازده برای تمامی‌سررسیدها یکسان باشد. این نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران، حاضر به پذیرش بازده روی ابزارهای بلندمدت هستند. این ابزارها شامل حق کارمزد بالاتری از بازده کوتاه‌مدت فعلی نیستند. سرمایه‌گذاران فقط در صورتی این را می‌پذیرند که احساس کنند اقتصاد ظرفیت کمی ‌برای رشد و احتمال کمی ‌در افزایش نرخ بهره کوتاه‌مدت خواهد داشت.

منحنی بازده معکوس

منحنی بازده معکوس که دامنه آن شیب نزولی در طول زمان دارد، نشان‌دهنده چشم‌اندازی منفی برای بازار در آینده است و می‌تواند بر شروع رکود اقتصادی طولانی‌مدت و یا بحران اقتصادی دلالت داشته باشد. منحنی بازده معکوس بدبینی بیشتری را در درازمدت نسبت به منحنی مسطح به همراه دارد - تا آنجاکه در واقع بازده اوراق قرضه درازمدت کمتر از بازده کوتاه‌مدت (اسپرد نقدینگی منفی) قرار می‌گیرد. این امر بدین مفهوم است که سرمایه‌گذاران با اعتقاد به ‌این که بازده به‌طور چشمگیری در مواجهه با بدترشدن اقتصاد پایین می‌آید، مایل به سرمایه‌گذاری در نرخ جاری هستند.


منحنی خمیده

یک منحنی خمیده هنگامی‌ رخ می‌دهد که هر دو بازده کوتاه و بلندمدت با هم برابر باشند، اما بازده میان‌مدت بالاتر باشد. این می‌تواند نشان‌دهنده این باشد که ممکن است اقتصاد، وارد دوره‌ای از رشد شده باشد؛ اما انتظار نمی‌رود این رشد برای درازمدت پابر جا بماند.

منحنی بازده LIBOR

نرخ پیشنهادی بین بانکی لندن LIBOR ، متوسط نرخ های بهره عرضه شده روی وام های شبانه و بدون تضمین می باشد که بین بانکهای شرکت کننده در سیستم بانکی لندن می باشد. این منحنی بازده نرخ های LIBOR مطرح شده را برای دوره های گوناگون نشان داده و به عنوان یک نرخ مرجع برای قراردادهای FRA در نظر گرفته می شود. لندن بی شک سرآمد ترین بازار نرخ بهره در جهان بوده که باعث شده LIBOR به عنوان مبنای استاندارد برای تنظیم کردن دیگر نرخهای بهره درآید. فرآورده های مالی از قبیل FRA ها و وام هایی با نرخ شناور شامل نرخهای بهره متغیر مربوط به رهن اغلب نسبت به LIBOR قیمت گذاری می شوند.FRA در واقع اوراق بهادار مالی ای هستند که بر اساس اوراق مشتقه بوده و در آن یک طرف (خریدار یا قرض گیرنده) توافق می کند تا یک نرخ بهره ثابت به طرف دیگر قرارداد (فروشنده یا قرض دهنده) پرداخت نماید.نرخ ثابت یک مقدار توافقی (طبق سرمایه اصلی که نزد فروشنده FRA نگه داشته شده است ) نیز می باشد.در عوض این پول خریدار یک مقدار توافقی به عنوان سود از فروشنده FRA بسته به نرخ مرجع شناور که در اینجا همان نرخ LIBOR می باشد نیز دریافت می کند. LIBOR همچنین به عنوان نرخ مرجع برای خیلی از ارزهای اصلی جهانی شامل دلار آمریکا،کانادا،نیوزلند و استرالیا و همچنین پوند،یورو،فرانک سوئیس،ین ژاپن ، کرون سوئد، کرون دانمارک به شمار می رود. ساعت 11 هر روز کاری در انگلیس انجمن بانکی انگلستان (BBA) نرخ جاری LIBOR شبانه را منتشر می کند که بر اساس بررسی های انجام شده روی شرکت کنند گان در بازار شبانه قبلی می باشد. همچنین (BBA) نرخهای LIBOR پیشنهاد شده برای سپرده هایی با سررسید 3 ماهه،6 ماهه و یکساله را تعیین می کند.

 تولید ناخالص داخلی

تولید ناخالص داخلی ارزش کل همه کالاها و خدمات تولید شده در داخل مرزهای یک کشور بخصوص برای یک مدت زمان معین می باشد. هر چیز تولید شده در کشور بدون توجه به ملیت مالکیت شرکت های تولید کالا برای تولید کالا استفاده می شود – به طور خلاصه، اگر در درون مرزهای کشور تولید شده باشد، به عنوان بخشی از تولید ناخالص داخلی محاسبه می شود. این نمودار درصد تغییرات در تولید ناخالص داخلی را از سه ماهه قبل را نشان می دهد.
افزایش در تولید ناخالص داخلی به عنوان یک شاخص مثبت ارزیابی می شود که نشان میدهد اقتصاد در حال رشد می باشد.این امر معمولاً منجر به افزایش تقاضا برای دلار می شود و می تواند به عنوان افزایش ارزش این ارز در بازار مشاهده شود. هنگامی که ارزش تولید کشور افزایش می یابد، آنگاه یک افزایش مشابه در نیروی کار و به احتمال زیاد به اشتغال بیشتر و درآمد بالاتر منتج میشود.
با این وجود یکسری کاستی ها در این فرض وجود دارد، چراکه کار داوطلبانه و همچنین کار انجام شده در اقتصاد زیر زمینی در محاسبات اصلی تولید ناخالص داخلی لحاظ نمی شود. در این مورد، کار انجام شده "به صورت زیر میزی" یا تبادلات برای سایر کالاها و خدمات قسمتی از نتیجه تولید ناخالص داخلی نمی باشد.
تولید ناخالص داخلی واقعی در مقابل تولید ناخالص داخلی اسمی
هنگامی که ارزش کالا و خدمات در یک بازه زمانی با بازه زمانی دیگر مقایسه می شود، تغییرات در نرخ تورم می تواند به اختلاف بین نتایج چندگانه تولید ناخالص داخلی منجر شود. به منظور روشن شدن این مطلب که آیا تورم در آن لحاظ شده است یا نه، اقتصاددانان از واژه تولید ناخالص داخلی واقعی برای نشان دادن نتایج تولید ناخالص داخلی که بر اساس تورم تنظیم شده است استفاده می کنند. این مقداری می باشد که به بهترین وجه اقتصاددانان قادر می سازد که تعیین کنند که آیا اقتصاد در یک بازه زمانی افزایش داشته است یا کاهش .
ارقام تولید ناخالص داخلی که با تورم تنظیم نشده اند ، معمولا به عنوان میزان تولید ناخالص داخلی اسمی یا تولید ناخالص داخلی دلار رایج شناخته می شوند.
 

شاخص تغییرشمارش مدعی

اين شاخص، گزارش ماهیانة تعداد افراد بيکاري را می‌سنجد که مطالبات بيکاري خود را در طي ماه گذشته طلب نموده‌اند. این گزارش طبق سن مدعی، مدت زمان جستجو برای استخدام، محل کار و نوع شغل درخواستی است. روند نزولی این شاخص به عنوان یک فاکتور اقتصادی مثبت تلقی می‌شود، چراکه نشان می‌دهد شمار زیادی از افراد از ماه قبل تا کنون مشغول به کار شده‌اند و باعث افزایش ارزش ارز می‌شود. این شاخص در سال 1970 به‌عنوان شاخص اصلی بازار نیروی کار انسانی قلمداد شد که پیگیری ماه‌به‌ماه ارقام اشتغال در انگلستان را بر عهده دارد. «مدعی»، به کسی گفته می‌شود که مطالبات مربوط به بیکاری را دریافت کند؛ مطالباتی که شامل مستمری جویندة کار یا اعتبارات بیمه ملی می‌شود. اشخاص دریافت‌کنندة مطالبات، معلولان یا کسانی که مشکل درمانی دارند را شامل می‌شود؛ ولی دانش‌آموزانی که در حال جستجو برای کار نیمه‌وقت هستند یا فقط می‌خواهند برای ایام تعطیل کار داشته باشند، مشمول این مطالبات نمی‌شود. گزارش شمارش مدعی توسط ادارة آمار ملی گرد‌آوری می‌شود. ONS (ادارة آمار ملی) به‌عنوان یک آژانس دولتی، مسؤول توسعة طیف وسیعی از آمار جمعیتی است که توسط دولت استفاده می‌شود؛ برای تنظیم سیاست‌هایی که نیازهای شهروندان انگلستان کبیر را برطرف می‌کند. با توجه به گزارش‌های استخدامی‌ انگلستان، شامل شاخص شمارش مدعی و گزارش نرخ بیکاری، ONS راهبردهای توسعه‌یافته توسط سازمان کار بین‌المللی را برای طبقه‌بندی‌کردن همة شهروندان بیش از سن 16 سال در یکی از طبقات زیر را مورد استفاده قرار می‌دهد:

1- استخدام شده
2- استخدام نشده
3- از لحاظ اقتصادی غیر فعال ( نه استخدام شده و نه به دنبال استخدام می باشد)
 

نرخ بیکاری

بررسی نیروی کار (LFS) هر ماه با سرشماری کمتر از 55000 خانوار انجام می‌شود. این، شامل همة اعضای خانوار که 16 سال و یا بالاتر هستند و به‌عنوان «بیکار» شمرده می‌شوند و همچنین شامل کسی می‌شود که در حال حاضر کار نمی‌کند اما فعالانه از 4 هفتة پیش در جستجوی کار است و در عرض 2 هفته آماده است که کاری را شروع کند. افزایش بیکاری، شاخص منفی محسوب می‌شود، زیرا تقاضای افراد بیکار برای کالا و خدمات کاهش می‌یابد. تأثیر بارز افزایش جمعیت، کاهش مخارج مصرف‌کننده است زیرا مساعدات افراد بیکار از دستمزد آنان از زمانی که مشغول به کار بودند، کمتر است و کاهش در مخارج سریع‌ترین پاسخ به خانوارهای دچارشده است. علاوه بر این، کارگرانی که در حال حاضر مشغول به کار هستند اما در مورد باقی‌ماندن بر سر کار خود مطمئن نیستند، هزینه‌های مصرفی خود را به منظور بالابردن پس‌اندازها کاهش می‌دهند تا اگر از کار برکنار شدند، آمادگی لازم برای گذران زندگی را داشته باشند. این عمل بیشتر باعث کاهش میزان هزینة مصرف‌کننده می‌شود و نیز اخراج کارکنان توسط کارفرمایان را - نه به دلیل بی‌کفایتی بلکه به علت این‌که شرکت با مشکلات مالی همراه است - افزایش می‌دهد. همة اعضای اتحادیة اروپا ملزم هستند تا نیروی کاری منظم که برآوردهای سطح بیکاری را مشخص می‌کند را نیز بررسی کنند. گزارش نرخ بیکاری توسط ادارة آمار ملی (ONS) گردآوری می‌شود.

شاخص ميزان متو سط درآمد ساعتي

تغییرات پیش‌بینی‌شده در درآمد ناخالص هر فرد را گویند. شاخة آمار ملی، اطلاعات مربوط به درآمد را از تقریباً 8500 کارفرما، به منظور رسیدن به یک متوسط درآمد بابت هر نفر فراهم می‌کند. در این بررسی، هیچ تفاوتی میان استخدام ‌نیمه‌وقت و یا تمام‌وقت وجود ندارد و عبارت است از: حقوق پایه، اضافه‌کاری، مزد کار شیفتی، و پاداش‌های پرداخت‌شده توسط کارفرما.

شاخص تولید

این شاخص، تولید ساخت، معدن و صنایع عرضة انرژی را اندازه‌گیری و با سال مبنا مقایسه می‌کند. افزایش این شاخص، فاکتوری مثبت در نظر گرفته می‌شود که رشد اقتصادی را تأیید می‌کند. این عامل معمولاً ارزش پوند را در بازارهای ارز پشتیبانی می‌کند. شاخص فعلی بر اساس 2003 است؛ این بدان معناست که ارزش بالاتر از 100 تأیید می‌کند که تولید از زمان در نظر گرفته‌شده (زمان مبنا) سبقت گرفته است، درحالی‌که ارزش کمتر از 100 تأیید می‌کند که تولید از زمان مبنا عقب‌تر است. به دلیل این‌که ارزش‌های ماهیانه بی‌ثبات هستند، ادارة آمار ملی در نظر دارد تا نتایج سه‌ماهه را به منظور کاهش تأثیر هر ماه اعمال کند.

خرده فروشی ها

گزارش ماهیانه بررسی 5000 کسب‌وکار است که شامل خرده‌فروشان از همه نوع می‌شود.گزارش خرده‌فروشی، نگرشی دربارة روند هزینه‌های ممکن فراهم کرده، همة خرده‌فرشی‌ها و فروش‌های کلی توسط بخش‌ها را با یکدیگر مقایسه می‌کند. کاهش شاخص خرده‌فروشی نشان می‌دهد که رشد اقتصادی به‌کندی صورت گرفته است و این عامل، باعث افت در ارز پوند نسبت به دیگر ارزها می‌شود.

شاخص قیمت خرده فروشی

این شاخص، به صورت شاخص 100 منتشر و با سال مبنا مقایسه می‌شود. افزایش در خرده‌فروشی تأثیر مثبتی روی ارز دارد، زیرا نشان‌دهندة رشد اقتصادی است. ارزش بالاتر از 100، نشان‌دهندة افزایش در خرده‌فروشی است که نسبت به سال مبنا، بالاتر است؛ درصورتی‌که ارزش کمتر از 100، کاهش در خرده‌فروشی را نشان می‌دهد که نسبت به سال مبنا پایین‌تر است. ادارة آمارهای ملی تقریباً 5000 بازار خرده‌فروشی از انواع مختلف شغل‌ها و با اندازه‌های مختلف را به منظور تولید شاخص قیمت خرده‌فروشی بررسی می‌کند. RPI، شاخص اقتصادی مهمی است؛ چراکه بازخوردی از بخش بزرگی از هزینه‌های ماهیانة خانوار و قسمت عمده‌ای از اقتصاد کل به شمار می‌رود.کاهش شاخص قیمت خرده‌فروشی باعث کسادی اقتصاد انگلستان می‌شود. اگر این کاهش ادامه پیدا کند ابتدا باعث افزایش نرخ بیکاری در سطح خرده‌فروشی می‌شود، سپس در مراحل بعدی در بخش تولید - مانند کارخانه‌ها - اثر گذاشته، باعث می‌شود کارخانه‌ها برای نگه‌داشتن میزان تقاضا به ذخیره‌کردن محصولات خود بپردازند؛ بنابراین به علت وجود بازارهای در حال کوچک‌شدن و کاهش یافتن میزان تقاضا برای کالا، ارزش ارز نسبت به دیگر ارزها پایین می‌آید.

شاخص بهای مصرف کننده

چنانکه پیش از این گفته شد، این شاخص، از مهم‌ترین عوامل برای اندازه‌گیری تورم یک اقتصاد به شمار می‌رود. CPI تحلیل میزان مصرف‌کننده از هزینة انجام شده برای خرید یک سبد کالا و خدمات است که ارزش شاخص اولیه آن از 100 حساب می‌شود. درانگلستان، سال مبنا همان سال 2005 است؛ برای مثال وقتی CPI در حال حاضر 112 است بدان معناست که اکنون اگر بخواهیم سبد کالایی را که در گذشته CPI آن 100 بوده است، بخریم باید 12% بیشتر بپردازیم. با مقایسة ماهیانه CPI شما می‌توانید به‌آسانی تغییرات قدرت خرید مصرف‌کننده را ماه‌به‌ماه ارزیابی کنید.

خروجی شاخص بهای تولیدکننده

شاخص خروجی PPI قیمت‌های کالا، هنگام خروج از کارخانه را اندازه‌گیری می‌کند. افزایش در شاخص PPI معمولاً باعث بالارفتن قیمت خرده‌فروشی می‌شود؛ زیرا خرده‌فروشان برای بالابردن سود خود قیمت کالاهایشان را بالاتر از حداکثر قیمت خرید کالا از تولیدکنندگان در نظر می‌گیرند. شاخص بهای مصرف‌کننده، به‌عنوان یک شاخص اندازه‌گیری‌کنندة تورم، قیمت‌های دریافت‌کننده از تولیدکنندگان برای یک مقدار مشخص سبد کالا را با یکدیگر مقایسه می‌کند. افزایش در خروجی PPI درآمد تولیدکننده را افزایش می‌دهد؛ همچنین هزینة کالا را هنگامی که به بخش خرده‌فروشی وارد می‌شود، نیز افزایش می‌دهد، چراکه خرده‌فروشان به‌دنبال این افزایش قیمت و برای دریافت کالا، باید پول بیشتری به تولیدکنندگان بپردازند و این افزایش قیمت به مصرف‌کننده انتقال می‌یابد. افزایش PPI، عامل مثبتی در رشد اقتصادی محسوب می‌شود چراکه هزینة مصرف‌کننده به علت افزایش قیمت‌ها، افزایش می‌یابد. به هر حال اگر تورم باعث نگرانی شود، بانک انگلستان ممکن است نرخ بهرة خود را افزایش داده تا هزینة کل را تسهیل بخشد.

ورودی شاخص بهای تولیدکننده

شاخص PPII هزینة مواد و هزینه‌های اجرایی توسط کارخانه‌های سازندة انگلستان را پیگیری می‌کند. این شاخص، به‌‌عنوان شاخص تورم اولیه در نظر گرفته می‌شود و به احتمال بسیار زیاد هزینه‌های تولید تا زمانی که کالا به دست مصرف‌کننده برسد، افزایش می‌یابد. اگرچه تأثیر PPII به اندازة PPIO یا شاخص‌های خرده‌فروشی نیست ولی می‌تواند بر روی جهت ارز پوند در بازار ارز تأثیر بگذارد.

تراز تجاری

گزارش تراز تجاری ، ارزش کل واردات و ارزش کل صادرات برای دوره گزارش را مقایسه می‌کند. مقدار منفی نشان می‌دهد که کالاها بیشتر صادر شده‌اند تا وارد (کسری تجاری)؛ برعکس، تراز تجاری مثبت بدان معنی است که صادرات بیشتر از واردات (مازاد تجاری) بوده است.

گزارش تراز تجاری اثر قابل اغماضی بر اوراق قرضه و بازار سهام دارد؛ با این‌حال، برای بازار ارز انشعاباتی می‌تواند وجود داشته باشد. در مورد مازاد تجاری و یا یک کسری تجاری در حال کاهش از ماه قبل، به طور طبیعی کشورهای واردکننده کالا باید ارز خود را به ارز داخلی کشور صادرشونده تبدیل کنند. این منجر به افزایش تقاضا برای پول داخلی و بنابراین موجب افزایش ارزش آن می‌شود.

در مورد کسری تجاری و یا یک مازاد تجاری در حال کاهش، کشور واردکننده باید ارز خود را به ارز خارجی کشوری که از آنها در حال خرید کالاست، تبدیل کند. این به افزایش عرضه پول داخلی در بازار ارز منجر می‌شود که می‌تواند به از دست‌دادن پول داخلی در مقابل ارزش ارزهای دیگر منتهی شود.
 

حساب جاری

حساب جاری ، نشان‌دهنده کل جریان سرمایه جدید در یک کشور است. این شاخص به عنوان تراز تجاری کل (صادرات منهای واردات)، به علاوه پرداخت خالص درآمد (بهره و سود سهام)، به علاوه تمامی‌ انتقالات یک سویه (کمک خارجی، مالیات و هدایای یک طرفه) محاسبه می‌شود. اگر عدد به‌دست‌آمده مثبت باشد، یک مازاد حساب جاری را نشان می‌دهد؛ و یک مقدار منفی کسری حساب جاری را بیان می‌کند. توجه داشته باشید که کسری بودجه نشان می‌دهد که از طریق صادرات و سایر نقل و انتقالات سرمایه بیشتری از کشور خارج شده است تا آن که به کشور وارد شده باشد.

 

Copyright © 2010 of AryanGroup® - all rights reserved.     Main Page     About FXPedia