www.FxPedia.com

 
       
شاخص‌های اقتصادی استرالیا 

نرخ بهره رسمی

نرخی است که مؤسسه‌های مالی از دیگر مؤسسه‌ها برای وام‌های شبانه در سیستم بانکداری استرالیا مطالبه می‌کنند. نرخ بهره رسمی، نرخ رایج اساسی بوده و تغییر در آن بر روی نرخ‌های بهره دیگر، شامل نرخ‌های بازرگانی بانکی تأثیر می‌گذارد و نرخی است که دولت برای شرایط کنونی اقتصادی در نظر می‌گیرد. هیأت مدیره بانک استرالیا (RBA) پس از مشخص‌کردن سیاست پولی‌ای که قصد دارد دنبال کند، درمورد هدف مشخص نرخ بهره تصمیم می‌گیرد. نرخ بهره واقعی بانکی در نتیجه میزان تقاضا و عرضه و میزان وجوه در تسهیلات وام شبانه است. وام‌دهندگان شخصی در تعیین میزان نرخ بهره پول خود آزاد هستند، اما اگر بخواهند در بازار به صورت رقیب بمانند نرخ وام خود را با اندکی تغییر نسبت به دیگر وام‌دهندگان تعیین می‌کنند. RBA نرخ بهره را به طور مستقیم تحمیل نمی‌کند بلکه با توجه به میزان فعالیت بازار آزاد در مورد نرخ بهره تصمیم می‌گیرد. این به نوبه خود باعث نشت اقتصادی از طریق سیستم بانکداری کل می‌شود؛ به‌طوری‌که افزایش در نرخ بهره معمولاً به افزایش در دیگر نرخ بهره‌ها در اقتصاد منجر می‌شود. استفاده RBA از عملکردهای بازار آزاد شامل اجرای کنترل روی تهیه وجوه استفاده‌شده توسط بانک‌ها و مؤسسه‌های مالی برای تبادلات تعیین‌شده بین آنها است. این وجوه نزد بانک مرکزی تحت عنوان «وجوه واریزی مبادله‌شده» نگه داشته می‌شود. اگر RBA تعیین کند که برای کاهش نرخ بهره لازم است سیاستی در پیش گرفته شود، آنگاه بانک ذخیره وجوه را افزایش می‌دهد تا اینکه بانک‌ها از وجوه اشباع شوند. با تهیه وجوه واریزی مبادله‌شده که بیشتر از خواسته بانک‌های تجاری است، آنها را متمایل می‌کند تا میزان پولی را که به صورت وام در اختیار بازار قرار می‌دهند، افزایش داده، به این ترتیب از میزان وجه ذخیره‌شده نیز بکاهند. این افزایش در میزان ذخیره پول، به کاهش در نرخ بهره منجر می‌شود، زیرا قرض‌دهندگان مایلند که به منظور جذب قرض‌گیرندگان، نرخ‌های بهره کمتری نسبت به دیگر قرض‌دهندگان پیشنهاد کنند. از سوی دیگر اگر بانک مرکزی بخواهد نرخ بهره را افزایش دهد، برای آنکه با نگرانی‌ها در مورد افزایش تورم مقابله کند، به کاهش وجوه اقدام می‌کند که این به افزایش بیشتر نرخ‌های وام منجر می‌شود (یعنی نرخ بهره). زمانی که مؤسسه‌های مالی به یکدیگر وجوه شبانه قرض می‌دهند این افزایش هزینه به صورت افزایش در نرخ‌های بازرگانی نمایان شده، موجب تشکیل نشست بانک مرکزی به منظور افزایش در نرخ‌های بهره می‌شود. نتیجه مورد انتظار این است که مصرف‌کنندگان و صاحبان مشاغل، خرید‌های عمده خود را به تعویق اندازند، به این امید که نرخ‌های بهره کاهش پیدا خواهد کرد؛ در نتیجه، آن مخارج کاهش پیدا کرده که خود موجب آزادشدن فشار تورم می‌شود.

نرخ سود متغیر شبانه

سودی است که طبق سود سهام تولیدشده توسط دو طرف (LEG) توافقنامه رد و بدل می‌شود. یک طرف معامله روی پرداخت نرخ بهره ثابت برای مقداری مشخص به جای پرداخت برای همین مقدار مشخص اما به صورت نرخ شناور بر اساس نرخ بهره شبانه استرالیا، توافق می‌کند. نرخ سود متغیر شبانه بر اساس مفهوم نرخ سود متغیر شبانه در جایی که دو طرف روی یک نرخ بهره متعلقه (جمع‌شده) و طبق یک مقدار توافق‌شده (همان سرمایه اصلی) در عوضِ نرخ بهره ثابت در مقدار مشخص زمانی با یکدیگر توافق می‌کنند. هرکدام از طرفین به عنوان یک LEG (پایه) شناخته می‌شوند که یکی از پایه‌ها وابسته به عایدی بازار شناور بوده (در این مورد نرخ بهره شبانه بانک مرکزی استرالیا است) حال آنکه دیگر پایه وابسته به نرخ ثابت توافق شده است. نرخ سود متغیر شبانه عموماً کوتاه مدت است (بین 1 هفته تا کمتر از یک سال). نرخ سود متغیر معمولی برای مدت زمانی پیوسته است، درحالی‌که نرخ سود متغیر شبانه برای مدت زمانی است که سررسید توافقنامه فرا می‌رسد. نرخ سود متغیر شبانه توسط مؤسسه‌های مالی، وسیله‌ای است که تغییرات در نرخ بهره شبانه را محدود می‌کند و می‌تواند تضمینی باشد برای بازگشت سرمایه اصلی که به صورت سهام و یا معاملات سلف در توافقنامه نرخ سود متغیر است. نرخ سود متغیر، در این روش به طور قابل توجه‌ای از میزان ریسک نسبت به سرمایه اصلی تبادل‌شده می‌کاهد.

منحنی بازده

این منحنی، بازده ابزار درآمد ثابت گوناگون را نشان می دهد. شکل منحنی رابطه بین بازده مورد انتظار و زمان سر رسید را نشان می دهد. در کانادا ،نرخ بانکی نرخ مرجع برای نرخهای بهره کوتا ه مدت بوده و عایدی ها ی صدوراوراق قرضه داخلی باعث تغییرات نرخ بانکی می شود.بازده اوراق قرضه بر پایه مدت زمان اوراق قرضه (یعنی بر اساس زمان سر رسید) و همچنین اعتبار صادر کننده آن می باشد. به منظور جذب سرمایه گذاران ، صادرکنندگان اوراق قرضه غیر دولتی باید بازده بالاتری را پیشنهاد دهند چراکه این اوراق ریسک بیشتری نسبت به اوراق قرضه با پشتوانه دولتی دارند و سرمایه گذاران انتظار نوعی حق بیمه در ازای پذیرش این ریسک اضافی را دارند.همچنین اوراق قرضه بلند مدت در معرض خطر از دست دادن ارزش خود از طریق کاهش اسپرد نقدینگی هستند. این اصطلاح اشاره به اختلاف بین بازده و نرخ بهره کوتاه مدت دارد. همانطور که نرخ بهره افزایش پیدا می کند، بازده یک اوراق قرضه ارزش کمتری پیدا می کند چراکه به اندازه کافی بالا نمی باشد که نرخ بهره در حال افزایش را جبران کند ، که موجب کاهش ارزش واقعی بازده میشود. اگر نرخ بهره کوتاه مدت تا بالای منحنی بازده افزایش پیدا کند، در واقع سرمایه گذار دارای یک اسپرد نقدینگی منفی هستند.

منحنی بازده نرمال

اصطلاح منحنی بازده "نرمال" منحنی می باشد که به صورت مقعر به سمت بالا می باشد. این نشان دهنده افزایش بازده (محور طولها) بر حسب افزایش زمان سرسید (محور عرضها) می باشد. این مطابق نظریه APT است که می گوید هرچقدر مدت سر رسید طولانی تر باشد، بازده افزایش می یابد. این رویکرد باعث تشویق سرمایه گذارانی که مایل به نگه داشتن پول خود در اوراق قرضه بلند مدت با وجود افزایش خطراتی که پیشتر گفته شد، می باشند.

منحنی مسطح

یک منحنی بازده مسطح وقتی بوجود می آید که اساسا بازده برای تمامی سر رسیدها یکسان باشد. این نشان می دهد که سرمایه گذاران حاضر به پذیرش بازده روی ابزارهای بلند مدت هستند .این ابزارها شامل حق کارمزد بالاتری از بازده کوتاه مدت فعلی نمی باشند. سرمایه گذاران فقط در صورتی این را می پذیرند که احساس کنند که اقتصاد ظرفیت کمی برای رشد و احتمال کمی در افزایش نرخ بهره کوتاه مدت خواهد داشت.

منحنی بازده معکوس

منحنی بازده معکوس که دامنه آن شیب نزولی در طول زمان دارد نشان دهنده یک چشم انداز منفی برای بازار در آینده هست و می تواند بر شروع رکود اقتصادی طولانی مدت و یا بحران اقتصادی دلالت داشته باشد. منحنی بازده معکوس بدبینی بیشتری را در دراز مدت نسبت به منحنی مسطح به همراه دارد -- تا آنجا که در واقع بازده اوراق قرضه دراز مدت کمتر از بازده کوتاه مدت (اسپرد نقدینگی منفی) قرار می گیرد. این امر بدین مفهوم است که سرمایه گذاران با اعتقاد به این که بازده به طور چشمگیری در مواجهه با بدتر شدن اقتصاد پایین می آید، مایل به سرمایه گذاری در نرخ جاری هستند.

منحنی خمیده

یک منحنی خمیده هنگامی رخ میدهد که هر دو بازده کوتاه و بلند مدت با هم برابر باشند، اما بازده میان مدت بالاتر باشد .این می تواند نشان دهنده این باشد که ممکن است اقتصاد وارد دوره ای از رشد شده باشد اما انتظار نمی رود این رشد برای دراز مدت پابر جا باشد.

تولید ناخالص داخلی

تولید ناخالص داخلی ارزش کل همه کالاها و خدمات تولید شده در داخل مرزهای یک کشور بخصوص برای یک مدت زمان معین می باشد. هر چیز تولید شده در کشور بدون توجه به ملیت یا کارگران درگیر یا مالکیت شرکت های تولید کالا برای محاسبه تولید ناخالص داخلی استفاده می شود – به طور خلاصه، اگر در درون مرزهای کشور تولید شده باشد، به عنوان بخشی از تولید ناخالص داخلی محاسبه می شود. این نمودار درصد تغییرات در تولید ناخالص داخلی را از سه ماهه قبل را نشان می دهد.

افزایش در تولید ناخالص داخلی به عنوان یک شاخص مثبت ارزیابی می شود که نشان میدهد اقتصاد در حال رشد می باشد.این امر معمولاً منجر به افزایش تقاضا برای دلار می شود و می تواند به عنوان افزایش ارزش این ارز در بازار مشاهده شود. هنگامی که ارزش تولید کشور افزایش می یابد، آنگاه یک افزایش مشابه در نیروی کار و به احتمال زیاد به اشتغال بیشتر و درآمد بالاتر منتج میشود.

با این وجود یکسری کاستی ها در این فرض وجود دارد، چراکه کار داوطلبانه و همچنین کار انجام شده در اقتصاد زیر زمینی در محاسبات اصلی تولید ناخالص داخلی لحاظ نمی شود. در این مورد، کار انجام شده "به صورت زیر میزی" یا تبادلات برای سایر کالاها و خدمات قسمتی از نتیجه تولید ناخالص داخلی نمی باشد.

تولید ناخالص داخلی واقعی در مقابل تولید ناخالص داخلی اسمی

هنگامی که ارزش کالا و خدمات در یک بازه زمانی با بازه زمانی دیگر مقایسه می شود، تغییرات در نرخ تورم می تواند به اختلاف بین نتایج چندگانه تولید ناخالص داخلی منجر شود. به منظور روشن شدن این مطلب که آیا تورم در آن لحاظ شده است یا نه، اقتصاددانان از واژه تولید ناخالص داخلی واقعی برای نشان دادن نتایج تولید ناخالص داخلی که بر اساس تورم تنظیم شده است استفاده می کنند. این مقداری می باشد که به بهترین وجه اقتصاددانان قادر می سازد که تعیین کنند که آیا اقتصاد در یک بازه زمانی افزایش داشته است یا کاهش .
ارقام تولید ناخالص داخلی که با تورم تنظیم نشده اند ، معمولا به عنوان میزان تولید ناخالص داخلی اسمی یا تولید ناخالص داخلی دلار رایج شناخته می شوند.

خرده فروشی

گزارش خرده‌فروشی بازخوردی از کل ارزش کالاها و خدمات فروخته‌شده به طور مستقیم به مصرف‌کنندگان را ارائه می‌دهد. این یکی از اولین شاخص‌هایی است که هر ماه قابل دسترس بوده و رفتارهای مخارج را پیگیری می‌کند. افزایش در خرده‌فروشی، یک شاخص رشد در اقتصاد محسوب می‌شود و تمایل دارد که از ارزش دلار استرالیا در بازارهای ارز حمایت کند. گزارش خرده‌فروشی شامل تفکیک فروش‌ها در بخش‌های مختلف بوده که هر ماه تولید می‌شود. روند رو به افزایش، عامل مثبتی در رشد اقتصادی است و نشان می‌دهد که تقاضای مشتری قوی باقی می‌ماند که این خود نشان‌دهنده آن است که مشتریان در مورد افزایش هزینه‌های خود راجع به خرده‌فروشی اطمینان دارند و بدون هیچ ریسکی قادرند نیازهای اولیه از قبیل غذا و مسکن را فراهم آورند. انتظار می‌رود که دلار بتواند با گزارش مثبت خرده‌فروشی ارزش خود را حفظ کند و یا آن را افزایش دهد. افزایش چشمگیر در مخارج خرده‌فروشی طی یک دوره کوتاه می‌تواند علامتی از توسعه اقتصادی باشد تا جایی که نگرانی‌هایی را بابت تورم به وجود آورد. برای مبارزه با این نگرانی، دولت معمولاً سیاست پولی سختگیرانه‌تری را با بالابردن نرخ‌های بهره در پیش می‌گیرد که این کار باعث می‌شود تا هزینه‌های مربوط به قرض پول افزایش یافته، درنتیجه مخارج نیز تعدیل شود. نرخ بهره‌های بالاتر به معنی برگشت‌های بالاتر توسط ارز داخلی است؛ بنابراین سرمایه‌گذاران اغلب سهام خود را در ارزهایی با بهره‌های بالاتر افزایش می‌دهند و بدین‌وسیله تقاضا برای ارز دلار افزایش می‌یابد. علاوه بر تأثیر مشخصی که افزایش خرده‌فروشی‌ها می‌تواند بر اقتصاد داشته باشد، این بخش در استرالیا بیشترین نیروی کاری را شامل می‌شود. نتایج قوی خرده‌فروشی نشان می‌دهد که نه تنها سطوح استخدامی ‌جاری پشتیبانی شده است، بلکه شاید موقعیت‌های جدیدی برای استخدام به وجود آید.

شاخص بهای مصرف کننده

شاخص بهای مصرف کننده (CPI) به عنوان یکی از موثر ترین شاخص ها برای نشان دادن وضعیت تورم در اقتصاد می باشد. اگر اقتصاد در حال رشد باشد تورم اجتناب ناپذیر است ، اما نرخ تورم بیش از 2 درصد به طور کلی مخرب می باشد چراکه نشان دهنده تضعیف قدرت خرید دلار می باشد. هنگامی که تورم بالا باعث نگرانی می شود، سرمایه گذاران ارز را به منظور جستجوی سایر گزینه های سرمایه گذاری رها می کنند بنابراین باعث کاهش تقاضا برای ارزملی در بازار ارز می شوند. شاخص تورم مصرف کننده (CPI) یک تجزیه و تحلیل از سطح مخارج مصرف کننده برای خرید یک مجموعه از سبد کالاها و خدمات می باشد و بر اساس مقدار شاخص شروع از 100 ارزیابی می شود. اگر شاخص تورم مصرف کننده برای دوره جاری 112 باشد ، نشان دهنده این است که در حال حاضر برای خرید سبد کالا 12 درصد بیشتر از زمانی که شاخص 100 بود باید پرداخت شود. با مقایسه داده های ماهانه شاخص تورم مصرف کننده ، شما به آسانی می توانید تغییرات در قدرت خرید مصرف کننده از ماهی به ماه دیگر را تشخیص دهید.

شاخص اصلی بهای مصرف کننده

این شاخص بر اساس شاخص بهای مصرف کننده بوده اما اقلام با نوسانات بالا مانند انرژی و مواد غذایی در محاسبه لحاظ نمی شوند. از آنجا که این محصولات نسبت به نوسانات قیمت به طور چشمگیری آسیب پذیر هستند ، می توانند به یک انحراف در محاسبه شاخص بهای مصرف کننده منجر شوند. به همین دلیل ، شاخص بهای مصرف کننده اصلی در اندازه گیری دقیق تر تورم لحاظ می شود.
 

شاخص بهای تولید کننده

تغییر بهای کالاهای فروخته شده توسط تولیدکنندگان را مورد سنجش قرار می دهد که شاخص پایه آن از 100 محسوب می گردد. بر خلاف ارقام خرده فروشی PPI شامل مالیات یا هر نوع مبالغ مربوط به پخش یا حمل که معمولا به محصولات در زنجیره تامینی اضافه می شوند نمی گردد . افزایش در شاخص PPI نشان دهنده یک اقتصاد در حال توسعه با اطمینان منطقی از ادامه استخدام افراد مشغول به کار در بخش تولید می باشد. PPI یک شاخص بسیار مهم در بازار می باشد که به عنوان نشان دهنده سطوح تورم مورد توجه قرار می گیرد.شبیه به دیگر شاخصها که بر پایه تورم بنا شده اند افزایش در PPI نشان می دهد که افزایش نرخ بهره قصد دارد که با تورم مبارزه کند. وجود احتمالی افزایش نرخ بهره ممکن است باعث تقاضا برای ارز به عنوان مقوله سرمایه گذاری تلقی شود که سرمایه گذاران انتظار دارند در حالت افزایش نرخ بهره عودت آن نیز افزایش یابد.

شاخص استخدام

تغییرات در سطوح استخدام بین دوره های گزارش متوالی را اندازه گیری می کند. کاهش این شاخص به عنوان یک عامل منفی محسوب می شود زیرا فقدان شغل معمولا توسط کاهش تقاضا برای کالاها و خدمات ایجاد می شود .تاثیر واضح کاهش استخدام، کاهش هزینه های مصرف کننده می باشد چراکه مزایای بیکاری دستمزد کارگران را به طور کامل پوشش نمی دهد و بنابراین واکنش فوری خانوارهای آسیب دیده، کاهش در هزینه ها می باشد.به این موضوع این واقعیت را نیز اضافه کنید که کارگرانی که در حال حاضر شاغل هستند اما احساس آسیب پذیری نسبت به ادامه شغل خود دارند، به طور معمول هزینه ها خود را به منظور افزایش پس انداز برای زمان از دست دادن شغل کاهش می دهند. این عمل هزینه های مصرف کننده را بیشتر کاهش می دهد و در واقع می تواند موجب تحریک دراخراج کارکنان شود.

تغییر شاخص استخدام

تغییرات در میزان استخدام به صورت ماه به ماه را پی گیری می نماید افزایش شاخص استخدام نشان از رشد اقتصادی داشته و باعث می گردد تا میزان مخارج مصرف کننده بالا برود.همانطورکه استخدام افزایش می یابد تورم در پی آن به صورت یک نگرانی تبدیل شده چراکه مخارج مصرف کننده به احتمال فراوان بالا می رود. به منظور جلوگیری از تورم بانکهای مرکزی معمولا نرخهای بهره را بالا برده و در نتیجه باعث می شوند تا هزینه پول قرض گرفته شده برای خریدهای عمده افزایش یافته که این عامل تهدید تورم را کاهش می دهد.همچنین باعث می شود تا ارزش ارز در برابر دیگر ارزها بالاتر رفته و تمایل سرمایه گذاران برای نگه داشتن آن به امید یک بازگشت بالاتر بیشتر شود.

نرخ بیکاری

درصد افرادی که آمادگی لازم برای انجام کار را داشته و در حال حاضر به دنبال آن هستند که استخدام شوند اما قادر نیستند که این موقعیت را فراهم کنند. افزایش بیکاری به عنوان یک فاکتور منفی محسوب می شود که حاکی از احتمال کاهش در مخارج مصرف کننده می باشد. براساس این گزارش،اصطلاح بیکار به اشخاصی که در طی دوره این بررسی، در سن کار بوده ولی هیچ گونه دستمزدی برای فعالیتهای خود چه به صورت شغل آزاد و چه به صورت دیگر نداشته اند،گفته می شود.همچنین باید در نظر داشت که این بررسی برای افرادی است که در جامعه حضور داشته و فعالانه به دنبال استخدام بوده اند منظور می شود.
دانش آموزان و خانه داران هم اگر مانند دیگر افراد جامعه که به صورت تمام وقت مشغول به کار هستند و شامل شرایط گفته شده در بالا می باشند ، در آن صورت شاغل محسوب می شوند در غیر اینصورت اگر فقط کاری را انجام می دهند که در مقابل دستمزدی دریافت کنند باز هم به عنوان بیکار محسوب می شوند.مثلا" اگر یک دانش آموزی که هم اکنون در سن کار می باشد ولی هنوز استخدام نشده است و در پی کار می باشد بیکار به حساب می آید. تاثیر آشکار افزایش بیکاری بر کاهش میزان هزینه مصرف کننده بر همه کس روشن است، چرا که کاهش در دستمزد باعث این رویداد می گردد.علاوه بر این کارگرانی که در حال حاضر مشغول به کار هستند اما در مورد باقی ماندن در سر کار خود مطمئن نیستند هزینه های مصرفی خود را به منظور بالا بردن پس اندازها کاهش داده تا اگر از کار برکنار شدند آمادگی لازم برای گذران زندگی را داشته باشند.این عمل بیشتر باعث کاهش میزان هزینه مصرف کننده شده و اخراج کارکنان توسط کارفرمایان نه به دلیل بی کفایتی بلکه به خاطر اینکه شرکت با مشکلات مالی همراه می باشد را افزایش می دهد.

تغییر نرخ بیکاری

تغییرات در میزان نرخ بیکاری را به صورت ماه به ماه اندازه گیری می نماید.افزایش این شاخص به عنوان یک عامل منفی محسوب شده که باعث کاهش مخارج مصرف کننده می گردد همچنین کارگرانی که در حال حاضر شاغل هستند اما احساس آسیب پذیری نسبت به ادامه شغل خود دارند، به طور معمول هزینه های خود را به منظور افزایش پس انداز کاهش می دهند. به خاطر همین دلایل، سطوح استخدام به عنوان یک اندیکاتور مهم در نظر گرفته می شوند.

شاخص بهای مزد

این شاخص، تغییرات در مزدها را اندازه‌گیری می‌کند که هر سه ماه یکبار منتشر می‌شود و مانند شاخص سالیانه، شاخص مهمی به شمار می‌رود و وسیله‌ای برای نشان‌دادن میزان هزینه‌های پرداخت‌شده به کارمندان توسط کارفرمایان به کار گرفته می‌شود. اداره آمار استرالیا (ABS) برای هر سه ماه، یک شاخص مجزا از بهای مزد ارائه می‌دهد. اما آن شاخصی که از همه دقیق‌تر مورد بررسی قرار می‌گیرد، گزارشی از مقدار پول پرداخت‌شده معادل با ساعات کاری انجام‌شده، بدون در نظر گرفتن پاداش‌ها و یا پرداخت‌های مربوط به میزان کارایی را ارائه می‌دهد.

تراز تجاری

گزارش تراز تجاری ارزش کل واردات و ارزش کل صادرات برای دوره گزارش را مقایسه می‌کند. مقدار منفی نشان می‌دهد که کالاها بیشتر صادر شده‌اند تا وارد (کسری تجاری)؛ برعکس، تراز تجاری مثبت بدان معنی است که صادرات بیشتر از واردات (مازاد تجاری) بوده است. این گزارش توسط سرمایه‌گذاران ارز برای تعیین میزان تقاضا برای دلار استفاده می‌شود. در مورد مازاد تجاری و یا کسری تجاریِ در حال کاهش از ماه قبل، به طور طبیعی کشورهای واردکننده کالا باید ارز خود را به ارز داخلی کشور صادرشونده تبدیل کنند. این مسأله، به افزایش تقاضا برای پول داخلی و بنابراین افزایش ارزش آن منجر می‌شود.

در مورد کسری تجاری و یا مازاد تجاریِ در حال کاهش، کشور واردکننده باید ارز خود را به ارز خارجی کشوری که از آنها در حال خرید کالا هستند، تبدیل کنند. این امر، به افزایش عرضه پول داخلی در بازار ارز منجر می‌‌شود که می‌تواند موجب از دست‌دادن پول داخلی در مقابل ارزش ارزهای دیگر شود.

حساب جاری

حساب جاری نشان می دهد کل جریان سرمایه جدید به یک کشور است. این شاخص به عنوان تراز تجاری کل (صادرات منهای واردات) ، به علاوه پرداخت خالص درآمد (بهره و سود سهام) ، به علاوه تمامی انتقالات یک سویه (کمک خارجی ، مالیات و هدایای یک طرفه) محاسبه می شود. اگر عدد به دست آمده مثبت باشد ، یک مازاد حساب جاری نشان می دهد ؛ و یک مقدار منفی کسری حساب جاری را بیان می کند. توجه داشته باشید که کسری بودجه نشان می دهد که از طریق صادرات و سایر نقل و انتقالات سرمایه بیشتری از کشور خارج شده است تا به کشور وارد شود.

Copyright © 2010 of AryanGroup® - all rights reserved.     Main Page     About FXPedia